اثرات نرم کننده | ژل و تافت بر موها | بیماری

بیشتر آدما از این که موهاشون بعد از حموم حالت وز به خود میگیره و به سختی شونِه می شه، شاکی هستن و دوست دارن بعد از حموم کردن، موهایی نرم، صاف و درخشنده داشته باشن. شاید شمام جزء همین افراد باشین و شاید تا حالا، راه های زیادی رو امتحان کرده باشین. به هر حال به نظر می رسه استفاده ازنرم کننده و حالت دهنده (کاندیشنر) می تونه یکی از آسون ترین و بی دردسرترین راه حلا باشه.

 

 

نرم کننده

حالت دهنده یا کاندیشنر از موادی تشکیل شده که در ساختار مولکولی اون بار مثبت هست. خنثی شدن بار الکتریکی مو به وسیله حالت دهنده باعث صاف شدن پولکای مو و صاف شدن اونا و در نتیجه حالت پذیری، درخشش و سهولت شونِه زدن در حالت خشک و مرطوب می شه.

هر چی جنس مو خشک تر باشه، نیاز بیشتری به حالت دهنده داره. طوری که واسه موهای خیلی خشک و آسیب دیده، از حالت دهنده هایی با نفوذ عمقی استفاده می شه.

کلا، حالت دهنده ها دو دسته هستن:

دسته اول اونایی هستن که بعد از شامپو زدن استفاده می شن و قبل از خشک کردن نیاز به آبکشی دارن، پس مقدار کمی از اون روی مو باقی می مونه.

دسته دوم از حالت دهنده ها، نیاز به آبکشی ندارن، پس تا دفعه بعد که شامپو زدن انجام می شه، به طور کامل روی موها باقی می مانند.

بر خلاف آبکشی شامپو که هر چی بیشتر باشه بهتره، واسه آب کشی حالت دهنده زیاد زیاده روی نکنین. چون همونجوریکه گفته شد، باید مقداری از حالت دهنده روی سطح موی شما بمونه.واسه این منظور، حالت دهنده رو وقتی استفاده کنین که می خواید از حموم خارج شید.

نکته دیگری که باید تأکید کنم، اینه که تنها مقدار کمی از حالت دهنده باید روی موی شما بمونه، در حدی که هنوز احساس کنین سطح مو لیزه، چون باقی گذاشتن مقدار خیلی از حالت دهنده، نه فقط باعث نرمی و حالت پذیری بیشتر مو نمی شه، بلکه باعث احساس سنگینی و کدورت مو شده و اونو بد حالت می کنه. البته روی موهای زبر و کلفت، مجبورین مقدار بیشتری از حالت دهنده به جا بذارین تا اثر کنه.

حالت دهنده

شکل دادن به مو گذشته ای بسیار طولانی به قدمت دوران باستان داره. در اون دوران، از استوانهای فلزی، روغنا و مواد معطر واسه این کار استفاده می شد، اما الان فرآورده های مختلفی تولید شده که بخشی از درآمد ما صرف خریداری اونا می شه.

شما با این فرآورده ها چقدر آشنایی دارین؟ ژل، اسپری، موس، فوم، کرم، واکس و … و این که هر کدوم چه فایده و ضررهایی داره.

موادحالت دهنده مو، همه از نظر شیمیایی، پلیمرهای حل شده در حلال مایع هستن. از نظر ترکیب شیمیایی، ژل، موس و فوم، پلیمرهایی براساس آب هستن و اسپری براساس الکله (در نتیجه بهتره در به کار گیری اسپری حتما مباحث شرعی رو رعایت کنین) و کرما براساس روغن.

وظیفه پلیمرهای موجود در این ترکیبات، اینه که رشته های مو رو به هم وصل کنه، ضمن این که پوشش پلیمری محیط بر تارهای به هم چسبیده مو، باعث افزایش حجم کلی اونا می شه.

ژل؛ چرب و چیلی سیخ سیخ کن

الان، ژلای مو به دو دسته کلی تقسیم بندی می شن.ژلای روغنی یا میکرو ژلا که به صورت امولسیونای شفاف روغن در آب هستن. (قطرات روغن اون قدر کوچیک ان که امولسیون شفاف به نظر می رسه.) این نوع ژلا بیشترجهت درخشندگی و گره گشایی از مو موقع برس یا شونِه کردن استفاده می شن.

ژل باید پوششی سبک، قابل انعطاف و شفاف روی مو بر جا بزاره و درخشندگی خاصی به اون بده. ضمن اون که گره ها و الکتریسیته ساکن مو رو تا حدی کم می کنه.

هر چی مقدار ماده مصرف شده کمتر باشه، موها شل تر وای میستن. ولی مصرف زیادتر از اندازه ژل، موجب کدر شدن موها می شه، طوری که این مواد مانند دانه های برف یا شوره سر روی موها جمع می شن.

ژلا نسبت به موسا قوام سفت تر و کم انعطاف تری به موها میدن و واسه آرایشا و مدلایی که نیاز به قوام و انعطاف ناپذیری مو دارن، به کار می رن.

بیشتر تولیدکنندگان واسه موهای معمولی و موهایی که به سختی حالت می گیرن، فرمولای جداگونه دارن.

موس؛ نرم ونازک مثل کف

موس یا فوم، یکی از اجناس شکل دهنده موه که به شکل کف ِ کرم مانند، از بطری خارج می شه.

مواد تشکیل دهنده ی اون مثل ژل موه، فرقش اینه که در قوطیای تحت فشاره و در ترکیب اون، علاوه بر مواد فعال، مقدار کمی ماده پیشران هست که وظیفه خارج کردن ماده و تولید کف رو داره. این کف با شونِه روی مو پخش می شه.

موس لایه نازک تری نسبت به ژل روی مو به جا میذاره. عوضش، قدرت نگهداری کمتر و توانایی کمتری در شکل دادن مو داره و آدم در موقع به کار گیری موس، نسبت به ژل احساس بهتری داره. موسا در واقع واسه قوام و ضخامت دادن به مو در نظر گرفته شدن و بیشتر به همراه سشوار استفاده می شن.

تافت؛ فیس فیس پُر فروش

افشانها یا اسپریای مو، محلولایی هستن که وقتی به مو زده می شن، پوشش نازکی با استواری کافی ایجاد می کنن که بعد از تبخیر حلال، مو رو در جای خود نگه می داره.

اسپریای مو دو دسته ان:

– اسپری مدل دهنده که واسه مدل دادن به موها به کار میره.

– اسپری اثبات کننده که واسه اثبات مدل مو، استفاده می شه.

هر چی قطرات اسپری با اندازه بزرگ تری پراکنده شن، موها با قدرت بیشتری به هم وصل می شن، ولی عوضش دیرتر خشک می شن و مو حالت چسبناک به خود میگیره.

هر چی اندازه قطره های اسپری کوچیک تر باشه، قدرت اتصال موها کمتر شده، زودتر خشک می شه و با برطرف شدن حالت چسبناک، احساس بهتری هنگام دست کشیدن به موها، بر جای می مونه.

یاسمن شریعتی

*

منبع : tebyan.net

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *