انگلی و همکارانش در سال 2005 با بررسی اثر 13 هفته کاهش انرژی مصرفی همرات با تمرینات ژیمناستیک در آب در 17 زن چاق یائسه که کاهش 5درصدی در وزنشان داشتند دریافتند که سطوح ACE در خون بعد از کاهش وزن به طور معنی‌داری در بدن کم شده است، همین طور گزارش کردند که بیان ACE در بافت چرب نیز کاهش یافته است، علاوه بر این آلدوسترون، رنین و آنژیوتانسیوژن پلاسما به طور معنی‌داری کاهش داشتند و کاهش بیان آنژیوتانسوژن در بافت چرب کاهش معنی‌داری داشته است، همین طور کاهش دور کمر، فشار سیستول و دیاستول نیز گزارش شده است [3].
وانگ و همکارانش در سال 2011 با بررسی اثر 8 هفته رژیم غذایی با کالری پایین (درحدود MJ/d 3/3) و به دنبال آن کسانی که 8% کاهش وزن داشتند 6 ماه متوالی رژیم غذایی تداخلی که 4 رژیم غذایی مختلف در مقدار پروتئین و شاخص گلایسمی (GI) که شامل پروتئین بالا و GI بالا، پروتئین بالا و GI پایین، پروتئین پایین و GI بالا، پروتئین پایین و GI پایین بود را بر سه هورمون جنسی و سی ویک پروتئین 48 زن اندازه‌گیری کردند و بیان کردند که ACE مهم ترین پیش بین کاهش وزن است [2].
2-4- جمع بندی و نتیجه گیری کلی:
در مجموع میتوان گفت با وجود تحقیقات گسترده در خصوص اثر فعالیت ورزشی و به طور خاص ورزش طولانی مدت بر اضافه وزن و ارتباط آن با ACE هنوز دانش و آگاهی ما در خصوص مکانیسم های اثر بخش آن اندک است. به نظر میرسد کاهش وزن در پاسخ به فعالیت ورزشی و یا رژیم غذایی منجر به کاهش این آنزیم می‌شود. به هر حال در خصوص اثر فعالیت ورزشی بر تغییرات پلاسمایی ACE نتایج متناقضی وجود دارد که برای تفسیر نتایج بهدست آمده ابعاد بسیاری را میباید در نظر گرفت. به طور مثال مدت زمان برنامه تمرین (کوتاه یا طولانی مدت)، نوع پروتکل تمرینی مورد استفاده (هوازی، مقاومتی) و نوع آزمودنی‌ها از جمله متغیرهایی هستند که در تفسیر نتایج میباید مورد توجه قرار گیرند.
3-1- مقدمه
همان گونه که در فصل‌های پیش عنوان گردید هدف از این پژوهش، بررسی تغییرات سطح ACE پلاسمایی در زنان دارای اضافه وزن در پاسخ به یک دوره تمرینات هوازی بوده است. در این فصل به شرح و توضیح روش‌شناسی پژوهش شامل روش پژوهش، جامعه آماری مورد مطالعه، نحوه انتخاب نمونه‌ها، چگونگی اندازه‌گیری متغیرهای پژوهش و روش تجزیه و تحلیل داده‌ها خواهیم پرداخت.
3-2- طرح پژوهش
با توجه به ماهیت این پژوهش، اهداف آن و میزان کنترل متغیرهای ناخواسته از سوی پژوهش‌گر، این بررسی از نوع نیمه تجربی می‌باشد.
3-3- جامعه و نمونه آماری پژوهش
آزمودنی‌های تحقیق حاضر را زنان سالم 45-20 سال شهرستان بابلسر که مایل به اجرای تمرینات ورزشی جهت تعدیل وزن و بهبود وضعیت فیزیولوژیک خود بودند، توسط محقق شناسایی شدند. برای افراد داوطلب توضیحات کاملی درباره‌ی روند اجرای پژوهش، فواید و مضرات احتمالی مطالعه بیان شد و رضایت‌نامه کتبی از داوطلبین اخذ گردید (پیوست1). 14 نفر از زنان کم تحرک و دارای دوره‌ی قاعدگی منظم و با شاخص توده‌ی بدنی 25BMI (بر اساس WHO) انتخاب شدند. این گروه دارای میانگین سنی 09/2±5/32، میانگین قد 6/1±2/160بودند. هم‌چنین بر اساس پرسشنامه‌ی پیشینه‌ی تندرستی (پیوست 2) سابقه هرگونه بیماری و میزان فعالیت بدنی روزانه افراد بررسی شد در ضمن به آزمودنی‌ها توصیه شد رژیم غذایی معمولی خود را در طی دوره تحقیق رعایت نمایند.
3-4- متغیرهای پژوهش
3-4-1- متغیر مستقل
متغیر مستقل این تحقیق عبارت است از 8 هفته تمرین هوازی، سه جلسه در هفته با شدت 40 تا 80% حداکثر ضربان قلب ذخیره که به مدت 25 دقیقه در هفته اول اجرا شد و به 45 دقیقه در هفته هشتم رسید.
3-4-2- متغیر وابسته
متغیر وابسته پژوهش حاضر عبارت از سطوح پلاسمایی ACE می‌باشد.
3-4-3- متغیر کنترل
متغیر کنترل پژوهش حاضر جنسیت و اضافه وزن می‌باشد.
3-5- برنامه تمرینی آزمودنی‌ها
برنامه تمرین گروه هوازی شامل 8 هفته و هر هفته 3 جلسه بود. یک جلسه تمرین شامل 15 دقیقه گرم کردن با انواع دوها، حرکات کششی و نرمشی بود، سپس دویدن در سالن با 45-40 درصد حداکثر ضربان قلب ذخیره به مدت 25 دقیقه در هفته اول شروع شد که در هفته هشتم به 45 دقیقه با 80 -70 درصد حداکثر ضربان قلب ذخیره رسید (هر هفته 5 دقیقه به زمان و 5 درصد به شدت افزوده شد) (91). ضربان قلب بیشینه از فرمول (سن- ???) محاسبه و شدت تمرین با استفاده از ضربان‌سنج پولار، کنترل گردید. در انتهای هر جلسه، عمل سرد کردن با اجرای دو نرم، حرکات کششی و نرمشی به مدت ?? دقیقه اجرا گردید (جدول 3-1)
جدول 3-1- مراحل اجرای طرح پژوهش
خون گیری اولیه (فاز میانی لوتئال) و اجرای آزمون‌های اولیه
هفته
جلسه
شدت تمرین
مدت تمرین
مدت گرم کردن
هفته اول
جلسه اول
45-40%
25 دقیقه
10 دقیقه
جلسه دوم
جلسه سوم
هفته دوم
جلسه چهارم
55%
30 دقیقه
10 دقیقه
جلسه پنجم
جلسه ششم
هفته سوم
جلسه هفتم
60%
35 دقیقه
10 دقیقه
جلسه هشتم
جلسه نهم
هفته چهارم
جلسه دهم
65%
40 دقیقه
10 دقیقه
جلسه یازدهم
جلسه دوازدهم
هفته پنجم
تا هشتم
جلسه سیزدهم
تا بیست و چهارم
70-80%
45 دقیقه
10 دقیقه
خون گیری ثانویه (فاز میانی لوتئال) و و اجرای آزمون‌های پایانی
3-6- ابزارهای جمع آوری داده‌ها
1- ترازوی دیجیتالی، با مارک سکا37، ساخت کشور آلمان و بر حسب واحد کیلوگرم و با حساسیت 1/0 کیلوگرم، برای اندازه‌گیری وزن آزمودنی‌ها استفاده شد.
2- دستگاه قدسنج، با مارک سکا، ساخت کشور آلمان و بر حسب واحد سانتی‌متر و با دقت 1/0 متر که برای اندازه‌گیری قد آزمودنی‌ها استفاده شد.
3- متر نواری، از جنس پلاستیک ساخت کشور ایران و بر حسب واحد سانتی‌متر و با دقت 2/0 متر که برای اندازه‌گیری دور محیط اندام آزمودنی‌ها استفاده شد.
4-کالیپر، ساخت کشور ژاپن و بر حسب واحد میلی‌متر و با دقت که برای اندازه‌گیری چربی زیر پوستی اندام‌های آزمونی‌ها مورد استفاده قرار گرفت.
5- وسایل لازم برای تعیین VO2max: ضربان سنج پولار که برای ثبت ضربان قلب و کرنومتر دیجیتال با دقت 01/0 ثانیه برای تعیین زمان رکورد آزمودنی‌ها استفاده شد.
6- فشارسنج، برای تعیین فشار خون آزمودنی‌ها مورد استفاده قرار گرفت.
7- وسایل لازم برای خون‌گیری: سرنگ cc5 یکبار مصرف، لوله‌های حاوی ماده ضدانعقاد (EDTA)
8- سانتریفوژ
9- کیت‌های اندازه‌گیری ACE و کیت اندازه‌گیری انسولین به روش الایزا.
11- کیت اندازه‌گیری گلوکز به روش روش رنگ سنجی آنزیمی38 (گلوکز اکسیداز)
3-7-روش گردآوری اطلاعات
1- قد:
برای اندازه‌گیری قد آزمودنی‌ها از دستگاه قدسنج سکا، استفاده شد. بدین‌گونه که آزمودنی بر روی صفحه تخت دستگاه قدسنج ایستاده و به طرف جلو نگاه می‌کند، به گونه‌ای که بالای لاله گوش با زاویه چشم در یک راستا قرار گیرد. قد انتهای پاشنه پا تا قسمت فوقانی کاسه‌ی سر به سانتی‌متر یادداشت می‌شد.
2- وزن:
برای اندازه‌گیری وزن آزمودنی‌ها در ابتدا و انتهای دوره تمرین ترازوی دیجیتالی آزمایشگاهی استفاده شد، بدین ترتیب که آزمودنی‌ها قبل از صرف صبحانه با حداقل پوشش و بدون کفش بر روی ترازو می‌ایستادند و وزن آنها ثبت می‌شد.
3- شاخص توده بدنی:
از تقسیم وزن بدن (بر حسب کیلوگرم) بر مجذور قد (بر حسب متر) به دست آمد.
4- نسبت دور کمر به دور لگن (WHR39):
دور کمر را با یک متر نواری در کمترین محیط ناحیه شکم (5/2 سانتیمتر بالاتر از ناف) و دور لگن را از برجسته ترین ناحیه قسمت باسن (روی کفل) اندازه‌گیری کرده و نسبت WHR از تقسیم دور کمر به دور لگن محاسبه شد.
5- درصد چربی بدن:
درصد چربی بدن با استفاده از کالیپر یا گامی به روش سه نقطه‌ای (سه‌سر‌بازویی، فوق خاصره و ران) انجام شد. ابتدا آن را وارد فرمول جکسون و پولاک40 (1985) گذاشته، چگالی بدن را بدست می‌آوریم و بعد عدد به‌دست آمده را در فرمول سیری قرار می‌دهیم.
BD= 099421/1- 0009929/0 (مجموع سه چین پوستی) + 0000023/0 2(مجموع سه چین پوستی) – 0001392/0 (سن)
495) = درصد چربی بدن 450- (چگال بدن
6- محاسبه و اندازه‌گیری اکسیژن مصرفی بیشینه (VO2max):
محاسبه حداکثر اکسیژن مصرفی از طریق آزمون راکپورت انجام گرفت. از افراد شرکت‌کننده در این آزمون خواسته شد تا بعد از گرم کردن خود مسافت 1600 متر را با نهایت سرعت راه بروند. در طی انجام تست نبض این افراد توسط بلت کنترل شده و زمان آنها با کرنومتر ثبت شد. در نهایت 5 ثانیه بعد از اتمام مسافت تعداد ضربان قلب شمارش و ثبت گردید. ارزیابی Vo2max از طریق فرمول زیر صورت گرفت.
Vo2max = – (وزن بدن به کیلوگرم *1692/0) – 85/132 – (سن * 3877/0) + (جنس * 315/6)
(زمان با دقت صدم ثانیه * 2649/3) – (ضربان قلب در دقیقه * 1565/0)
جنسیت برای زنان در این فرمول صفر در نظر گرفته شده‌است.
3-8- روش‌های آزمایشگاهی و اندازه‌گیری آنالیت‌ها
1- روش اندازه‌گیری فشارخون و جمع آوری و نگهداری پلاسما:
اندازه‌گیری فشار خون افراد 24 ساعت قبل از شروع اولین جلسه تمرینی، و حداقل 48 ساعت بعد از اتمام آخرین جلسه آن صورت گرفت. برای مشابه بودن زمان نمونه‌گیری در پیش و پس آزمون، از آزمودنی‌ها خواسته شد تا در ساعت 7:45 صبح در محل نمونه‌گیری حضور داشته باشند و در هر دو مرحله، پس از حدود 15 دقیقه استراحت، اندازه‌گیری فشار خون و خون‌گیری در ساعت 8 صبح شروع شد و تا ساعت 9 صبح به پایان رسید. هر دو مرحله اندازه‌گیری فشارخون توسط پزشک و با فشارسنج انجام شد. سپس از تمامی آزمودنی‌ها در مرحله میانی لوتئال قاعدگی در حالت ناشتا (از آزمودنی‌ها خواسته شد که از ساعت 8 شب قبل از نمونه‌گیری تا صبح از مصرف مواد غذایی پرهیز کنند) به میزان 5 سی سی (سرنگ 5 سی سی) خون از ورید بازویی گرفته شد. نمونه‌های خونی در لوله‌های حاوی EDTA جمع آوری و جهت جداسازی پلاسما در دستگاه سانتریفیوژ با دور3500 دور در ثانیه به مدت 15 دقیقه گذاشته شد. پلاسمای به دست آمده به درون میکروتیوب ریخته شده و برای اندازه‌گیری‌های بعدی در فریزر با دمای 70- درجه سانتیگراد نگهداری شد و جهت انجام سایر آزمایش‌ها مورد استفاده قرار گرفت.
2- اندازه‌گیری آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE):
سطوح ACE پلاسما با روش الایزا41 و با استفاده از کیت انسانی ساخت شرکت چینی کازوبایو با حساسیت اندازه‌گیری 95/1نانو گرم بر میلی‌لیتر سنجیده شد.
3- اندازه‌گیری انسولین:
سطوح انسولین پلاسما توسط روش الایزا اندازه‌گیری شد. حساسیت روش مذکور 76/1 میلی واحد بر لیتر (mU/L1) بود.
4- اندازه‌گیری گلوکز:
گلوکز پلاسما نیز با استفاده از روش رنگ سنجی آنزیمی42 (گلوکز اکسیداز) با استفاده از کیت شرکت پارس آزمون اندازه‌گیری شد. حساسیت روش مذکور 5 میلی‌گرم بر دسی‌لیتر بود و درصد ضریب تغییرات درون آزمونی 1/1 درصد تعیین شد.
5- اندازه‌گیری مقاومت انسولینی:
برای اندازه‌گیری مقاومت انسولینی از شاخص ارزیابی مدل هموستازی (HOMA) بر طبق فرمول زیر استفاده شد:
مقاومت انسولینی= گلوکز ناشتا (mg/d) * انسولین ناشتا (µU/mL) / 405
3-9- روش تجزیه و تحلیل

مطلب مرتبط :   پایان نامه با واژگان کلیدیحقوق فرانسه، اجرت المثل
دسته‌ها: No category

دیدگاهتان را بنویسید