دانلود پایان نامه

اریانس ها٬ استفاده شد. بعلاوه از آزمون های t زوجی و t مستقل (به ترتیب جهت بررسی تغییرات درون و برون گروهی) در سطح معنا داری 05/0>P استفاده گردید. کلیه تجزیه و تحلیل آماری با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 20 انجام شد. نتایج و یافته های حاصل از تجزیه و تحلیل آماری پژوهش حاضر نشان داد که:
سطوح سرمی NT-proBNP پس یک جلسه تمرین حاد مقاومتی با شدت متوسط و یا شدید افزایش معنی داری یافت(000/0P=،). اما تمرین مقاومتی سنگین حاد با افزایش معنی داری(73/7%) در سطوح سرمی NT-proBNP در مقایسه با تمرینات حاد مقاومتی با شدت متوسط(18/4%)، در مردان بدنساز جوان همراه نبود.

5-3. بحث و بررسی
اگر چه مدت زمان طولانی است که اثرات مفید فعالیت ورزشی بر سلامت بشر ثابت شده است، ولی اثرات حاد فعالیت های ورزشی به ویژه بر روی شاخص های آسیب و فشار حجمی قلب مورد بحث است. لذا در تحقیق حاضر تاثیر دو نوع تمرین مقاومتی با شدت های متوسط و شدید بر سطوح NT-proBNP ورزشکاران جوان بدنساز مورد بررسی قرار گرفت. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که هر دو تمرین مقاومتی شدید و متوسط با افزایش ملایم سطوح سرمی NT-proBNP همراه بود. بعلاوه پاسخ NT-proBNP به تمرینات مقاومتی در تحقیق حاضر، مستقل از شدت تمرین بود. این نتایج ممکن است نشان دهنده افزایش ملایم صدمات میوکارد قلبی حاصل از افزایش فشار حجمی متعاقب تمرینات حاد مقاومتی با شدتهای متوسط (نزدیک به سنگین) و سنگین باشد. مشابه با نتایج تحقق حاضر، خلیق فرد و همکاران (2010) نشان دادند که سطوح پلاسمایی NT-proBNP پس از 60 دقیقه پارو زدن (8000 متر) با شدت 75 تا 80 درصد حداکثر ضربان قلب در قایقرانان نخبه افزایش معنی داری یافت. شیکانی و همکاران(2011) نیز افزایش سطوح NT-proBNP بلافاصله پس از تمرین یک جلسه تمرین مقاومتی با 75 درصد یک تکرار بیشینه در 3 ست با 10 تکرار را در ورزشکاران قدرتی و هم چنین پس از تمرین هوازی شامل 8 کیلومتر دویدن در شدت 60 تا 70 درصد ضربان قلب حداکثر را دوندگان دو گزارش دادند به طوری که افزایش این شاخص در گروه هوازی 7 برابر گروه مقاومتی بود. مقایسه نتایج تحقیقان قید شده و تحقیق حاضر، ممکن است بیانگر آسیب عملکردی قلبی متعاقب تمرینات مقاومتی متوسط و شدید باشد که به اعتقاد برخی از محققین ممکن است نشان دهنده آسیب میوکاردی غیر بالینی گذرا در افراد باشد و یا ممکن است بازتابی از فرایندهای سازگاری و یا فیزیولوژیکی باشد(ویدتو و همکاران، 2006).
اگرچه تعداد مطالعات انجام شده در مورد تمرینات مقاومتی بسیار محدود است، که ممکن است یکی از محدودیت های تحقیق حاضر نیز محسوب شود، ولی مطالعات گسترده ای در خصوص تمرینات استقامتی شدید بر سطوح NT-proBNPصورت گرفته است. تی ان و همکاران(2012) در مقایسه پویایی NT-proBNP پس از فعالیت ورزشی طولانی مدت(90 دقیقه فعالیت با شدت ثابت 95 درصد آستانه هوازی بر روی نوار گردان) در آزمودنی های نوجوان و بزرگسال نشان دادند که سطوح NT-proBNP به طور قابل توجهی پس از مداخله در هر دو گروه از افراد بزرگسالان و نوجوانان افزایش یافت و حتی 24 ساعت پس از فعالیت در هر دو گروه در سطوح بالا، باقی ماند. هم چنین کورپیچیکا و همکاران(2010) نیز افزایش معنی دار سطوح NT-proBNP پس از یک جلسه فعالیت شدید بیشینه بر روی چرخ کار سنج مشاهده نمودند. اوهانلون و همکاران (2010)نشان دادند که بعد از یک دو ماراتون سطوح NT-proBNP افزایش یافت تا حتی 6 ساعت بعد از ماراتون بطور معنی داری افزایش یافت. اما این محققین اظهار نمودند که افزایش این شاخص ها قلبی با هیچ گونه التهاب میو کاردی قلبی یا فیبروز ارتباطی نداشت. علاوه بر این افزایش پاسخ NT-proBNPپس از یک جلسه دوی نیمه ماراتن در مردان و زنان میانسال توسط ویدتو و همکاران(2006) مشاهده شد. این نتایج نشان می دهند که مشابه با تمرینات هوازی، تمرین مقاومتی نیز با افزایش سطوح همراه می باشد.، هر چند این افزایش در تحقیق ما اندک بوده است. با این وجود، تاکنون مکانیسم های دقیق افزایش سطوح NT-proBNP متعاقب تمرینات حاد شددید ورزشی به وضوح مشخص نشده است، ولی برخی از محققین معتقدند که این افزایش، نتیجه ای از بالا رفتن فشار قلبی ناشی از کشش میوسیت ها در مدت زمان فعالیت ورزشی است(اسکارک و همکاران، 2005)، اما برخی از محققین دیگر افزایش سطوح NT-proBNP را به اختلال در عملکرد قلبی مرتبط نمی دانند(میدلتون و همکاران، 2008). افزایش BNP در واقع یک عامل حمایتی برای ورزشکار در برابر فشار بالای ناشی از فعالیت های شدید ورزش و یا حتی در وضعیت آمادگی جسمی مناسب است که از فشار اضافی بر روی قلب، به علت فشار خون بالا جلوگیری می کند و می تواند از طریق از طریق گشاد نمودن عروق و یا افزایش حجم ادرار منجر به کاهش حجم پلاسما شود(یندل و همکاران، 1993). هورمون قلبی مدر بوده و دارای اثرات دفع سدیم از ادرار و متسع کنندگی هستند که نارسایی قلبی را به تاخیر می اندازند. ترشح BNP نشانه ای از بیش از حد فشار در قلب است(شیکانی و همکاران، 2011). تحریکات مکانیکی و عصبی هورمونی همراه با کشش میوست های بطنی در پاسخ به میزان انبساط بطنی نیز می تواند با افزایش ملکولی BNP و NT-proBNP همراه باشد(خلیق فرد و همکاران(2010). بنابر این افزایش سطوح NT-proBNP نمی تواند به طوز یقین نمی تواند نشان دهنده بیماری یا اختلال قلبی در ورزشکاران باشد، اما افزایش میزان پلاسمایی NT-proBNPرا می توان به فشار همودینامیکی تحمیل شده و پاسخ فیزیولوژیکی برای کاهش فشار قلبی نسبت داد. از سوی دیگر پاکسازی اولیه و تخریب BNP و NT-proBNP پلاسما توسط اندوپپتیدهای خنثی و فیلتراسی
ون گلومرولی صورت می گیرد و سرعت BNP و NT-proBNP متفاوت می باشد(موتن و همکاران، 2005). با در نظر گرفتن وزن مولکولی بالای NT-proBNP و نیمه عمر طولانی آن(60 دقیقه) نسبت به BNP(22 دقیقه)، می توان فرض نمود که افزایش سطوح NT-proBNP پس از تمرینات مقاومتی در تحقیق حاضر، به علت کاهش سرعت تصفیه سطوح اولیه آن توسط کلیه ها به دلیل تغییر در نفوذ پذیری آن ها باشد (خلیق فرد و همکاران(2010). اما از یافته های دیگر تحقیق حاضر عدم تفاوت معنی دار بین تغییرات سطوح NT-proBNP پس از تمرینات مقاومتی با شدت متوسط(نزدیک به سنگین) و سنگین است که نشان می دهد پاسخ NT-proBNP مستقل از شدت تمرینات فوق بود. اسکاراک و همکاران(2005) افزایش سطوح NT-proBNP را در 105 مرد تمرین کرده هوازی، پس از یک جلسه فعالیت ورزشی طولانی مدت شدید دو ماراتن، نیم مارتن و دوچرخه سواری ماراتن و هم چنین عدم تفاوت معنی داری در پاسخ این سه نوع تمرین به NT-proBNP گزارش دادند. میگل99 و همکاران(2010) ارتباطی بین طول مسافت دویدن و افزایش سطوح NT-proBNP در دوندگان تفریحی مورد گزارش ندادند. این نتایج نشان می دهد پاسخ ورزشکاران رشته های مختلف ممکن است مستقل از شدت تمرین باشد که این می تواند به علت سازگاری های قبلی حاصل از تمرینات منظمشان باشد و یا ممکن است به سطوح اولیه NT-proBNP در آن ها مربوط گردد. لیپ پی و همکاران(2006) هم نشان دادند که سطوح NT-proBNP در ورزشکاران حرفه ای به طور معنی داری از افراد غیر ورزشکار پایین تر بود این نتایج می تواند بازتابی از مکانیسم های بازدهی پاک سازی کلیوی، بیشتر از توسعه عملکرد قلبی باشد.

مطلب مرتبط :   پایان نامه با کلمات کلیدیاستان اصفهان

5-4. نتیجه گیری
نتایج تحقیق حاضر نشان داد که سطوح سرمی NTproBNP پس یک جلسه تمرین حاد مقاومتی با شدت متوسط و یا سنگین افزایش معنی داری یافت. اما پاسخ NTproBNP به تمرین مقاومتی مستقل از شدت تمرین بود.

5-5. پیشنهادات
5-5-1. پیشنهادات بر خاسته از تحقیق
از آن جایی که تفاوتی بین سطوح سرمی NTproBNP پس یک جلسه تمرین حاد مقاومتی با شدت متوسط و یا سنگین مشاهده نشد، پیشنهاد می شود ورزشکاران بدنساز از تمرینات مختلف بدنسازی برای طرحی برنامه های میکرو سیکل و ماکروسیکل استفاده نمایند هر چند در بکارگیری از تمرینات با شدت سنگین باید احتیاط بیشتری شود.

5-5-2. پیشنهادات بر خاسته از تحقیق
پاسخ NT-proBNP به یک جلسه تمرین هوازی با شدت های مختلف در ورزشکاران رشته های مختلف مورد بررسی قرار گیرد.
پاسخ NT-proBNP به یک جلسه تمرین اینتروال با شدت های مختلف در ورزشکاران رشته های مختلف مورد بررسی قرار گیرد.
پاسخ NT-proBNP به یک جلسه تمرینات مختلف ورزشی با شدت های مختلف در بیماران، افراد مسن، کودکان و زنان مورد بررسی قرار گیرد.
پاسخ NT-proBNP به یک جلسه تمرینات مختلف ورزشی با شدت های مختلف با و بدون مصرف آنتی اکسیدانت ها در افراد مختلف مورد بررسی قرار گیرد.

ضمائم:
جدول1: نتایج آزمون لوین مربوط به NTproBNP
متغیر
ارزش P
سطوح NTproBNP قبل از آزمون
336/0
سطوح NTproBNP قبل از آزمون
158/0
میانگین تغییرات NTproBNP
006/0
درصد میانگین تغییرات NTproBNP
003/0


دیدگاهتان را بنویسید