دانلود پایان نامه

اگرچه فرانسه و انگلستان هر دو بر غیر انسانی بودن این جنگ افزارها تأکید کردند لیکن انگلستان بلافاصله شروع به استفاده از آن بر علیه نیروهای آلمانی نمود. در نتیجه خیلی زود هر دو طرف متخاصم یعنی آلمان و انگلیس راههای مقابله و دفاع در برابر چنین حملاتی را امتحان می کردند. ماسک های ضد گاز اولین وسیله دفاعی بود که خیلی زود در اختیار سربازان قرار گرفت و به تدریج مؤثر و مفیدتر واقع شد. و بالطبع اثرات گاز کلر بر سربازان کمتر گردید. از این رو دو طرف متخاصم دست به تحقیقات گسترده ای زدند تا بتوانند هر چه بیشتر اثرات سمی و کشنده این گاز را بیشتر کنند.(کردبچه، 1386، 126)
در دسامبر 1915 آلمان ها گاز فسژن را که قدرت کشندگی آن ده برابر بیشتر از گاز کلر بود به کار بردند که ماسک های ضد گاز در مقابل آن کارائی نداشت.( 16، 1993، Smart)
در آغاز سال 1916بار دیگر آلمان ها در وردن با تمرکز توپخانه در جبهه ای به طول 8/12کیلومتر به تک پرداختند و طی 6 روز جنگ دو میلیون و پانصد هزار گلوله که صد هزار عدد از آنها گلوله گازدار بود شلیک کردند که منجر به خفگی و مرگ با تشنج دهها هزار فرانسوی شد.(علائی و خواجه کاووسی، 1371، 45) واقعه ای که تا آن زمان سابقه نداشت. اما از جمله پر حجم ترین و وسیع ترین حملات آلمان ها حمله 12 ژانویه ی 1917 در جبهه ایپرس بلژیک بود که طی آن چندین هزار گلوله حاوی گاز خطرناک خردل برای اولین بار علیه سربازان انگلیسی و فرانسوی شلیک شد که بر اثر آن هزاران نظامی انگلیسی و فرانسوی به هلاکت رسیدند و دهها هزار نفر نیز مصدوم شدند.(نیکخواه بهرامی، 1391، 31)
پایان جنگ جهانی اول که نتیجه چهار سال عملیات شیمیایی آن چیزی جز تجربه ی تلخ از جنگ افزارهای شیمیایی که فجایع رقت باری را به دنبال داشت برای دول متخاصم در پی نداشت. در طی این جنگ کاربرد 120 هزار تن گاز های سمی که 12 نوع گاز اشک آور،150 نوع گاز خفه کننده،3 نوع گاز خونی و 4 نوع گاز تهوع آور و تاول زا و دیگر گاز های سمی مورد استفاده قرار گرفت. در میان انواع گازهای مذکور تنها 12 نوع آن مورد استفاده وسیع در جبهه های نبرد قرار گرفت.( 69 ،1982،Beachley) و آمار تلفات سلاح های شیمیایی در این چهار سال چشمگیر بود و تعداد کسانی که بر اساس آمار و اطلاعات رسمی در معرض مواد شیمیایی قرار گرفتند بیش از یک میلیون و سیصد هزار نفر بود که حدود صد هزار نفر از آنها کشته شدند، آلمان، فرانسه و بریتانیا مجموعاً دویست هزار تلفات داشتند و شوروی سابق با تلفاتی در حدود دو برابر این تعداد متحمل خسارت شده بود. (آقایی، 1367، 409)
در حد فاصل جنگ جهانی اول و دوم با توجه به آثار دهشتناک این سلاح ها در جنگ جهانی اول دولت های متخاصم علی رغم عدم عبرت از این واقعه، همچنین با انعقاد موافقت نامه 1925 ژنو مبنی بر ممنوعیت و غیر قانونی بودن کاربرد عوامل شیمیایی، به نقض این موافقت نامه پرداختند. دو عضو برجسته این پیمان یعنی فرانسه و ایتالیا به ترتیب علیه مراکش و لیبی و همچنین کشور ژاپن علیه چین از سلاح های شیمیایی استفاده کردند. و از طرفی دولت های بزرگ استعماری چون آمریکا، شوروی سابق، آلمان، انگلیس و فرانسه به مسابقه دهشتناک در تولید، آزمایش و ذخیره سازی عوامل شیمیایی پرداختند که نتیجه آن تولید و انباشت گسترده گازهای کشنده خون و اعصاب به وسیله این کشورها بود.
در سال 1934 کشمکش های ایتالیا و اتیوپی تبدیل به یک جنگ شیمیایی تمام عیار شد که ایتالیایی ها بر علیه سربازان اتیوپی به کار گرفتند در حالی که آنها نه تنها هیچ گونه وسیله دفاعی در مقابل این سلاح ها نداشتند بلکه از ابتدائی ترین امکانات درمانی و پزشکی نیز محروم بودند.(آقایی، 1367، 411) در همین سال در جنگ های داخلی اسپانیا که سه سال به طول انجامید روس ها به جمهوری خواهان اسپانیا علیه ملی گرایان یاری می کردند. به فرمان استالین در دو منطقه اسپانیا گلوله های گاز سمی و خردل به کار گرفته شد که در نتیجه شمار زیادی از افراد غیرنظامی در روستاها و شهرها کشته شدند.(علائی و خواجه کاووسی، 1371، 46)
2. جنگ جهانی دوم
با آغاز جنگ جهانی دوم در سپتامبر 1939 وحشت استفاده از گاز های شیمیایی وجود داشت ولی طرفین از انتقام حریف نگران بودند. در طول جنگ اگر چه متخاصمان اتهامات بسیاری به یکدیگر وارد می آوردند اما هیچ سند و دلیل آشکاری مبنی بر استفاده از این نوع جنگ افزارها در جبهه ها در دست نیست. آلمان علی رغم اینکه در سال 1942 به انبار عظیمی از گاز تابون دسترسی داشت از حمله شیمیایی خودداری نمود. دلایل متعددی در توجیه عدم کاربرد سلاح های شیمیایی بخصوص از رژیمی به وحشی گری آلمان نازی با آن همه امکانات تولیدی انواع سلاح های مرگبار شیمیایی ارائه می گردد که به نمونه های از آنها می توان اشاره کرد:
خاطرات جنگ جهانی اول و اثرات تألم بار کاربرد این سلاح ها
نظارت بر تسلیحات آلمان
تنفر و انزجار مردم جهان از این گونه جنگ افزارها
الزامات بین المللی بخصوص پروتکل 17 ژوئن 1925 ژنو در ممنوعیت کاربرد گاز های خفه کننده و سمی در جنگ ها(14 ،2007،Mackay Price)

دانلود پایان نامه
اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

مطلب مرتبط :   دانلود تحقیق در موردقوانین موضوعه

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

به نظر می رسد که خاطرات جنگ جهانی اول در کاربرد سلاح های شیمیایی و تنفر و انزجار بین المللی نسبت به آنها مانع کاربرد اینگونه جنگ افزارها از سوی رژیم آلمان نازی باشد زیرا که مأموران این رژیم از گازهای خفه کننده را در سطح وسیعی برای کشتن زندانیان در بازداشتگاه ها استفاده می کرد. اما نظارت بر تسلیحات آلمان که طی معاهده ورسای به تأیید دولت های پیروز رسیده بود. هیچ گونه تأثیری در عدم استفاده آلمان از سلاح های شیمیایی نداشت چرا که با وجود یک چنین نظارتی که هیچ گاه به طور واقعی اجرا نشد و آلمان نیز به آن توجهی نکرد. و در خصوص الزامات بین المللی می توان این گونه عنوان کرد که پروتکل 1925 ژنو نیز هیچ گونه تأثیری در عدم استفاده آلمان از سلاح های شیمیایی نداشت چرا که قبل از این معاهده در سال های 1899 و 1907 کنوانسیون های لاهه بر عدم استفاده از گاز های شیمیایی تأکید داشت و همچنین کشورهای نظیر ایتالیا و فرانسه نیز این پروتکل را امضاء و به آن پیوسته بودند اما ده سال پس از آن از این سلاح ها استفاده نمودند و جامعه بین المللی هم هیچ گونه عکس العملی نشان نداد.
شاید بتوان اینگونه عنوان کرد که در طول جنگ جهانی دوم، به دلیل ترس از مقابله به مثل طرفین، عوارض خطرناک و همچنین ناکافی بودن تجهیزات و مشکلات درمان مصدومان شیمیایی، کشورهای متخاصم بویژه آلمان، به رغم علاقه فراوان نتوانستند از عوامل شیمیایی سود جویند.
لیکن با این وجود نیروهای انگلستان و آمریکا از نفت ژله شده، ماده سوزان و خطرناکی ساخته بودند که معروف به ناپالم (بمب های آتشین) بود و از آن برای آتش زدن شهرها طی بمباران هوایی و به آتش کشیدن سربازان حریف استفاده کردند. بر اثر بمباران هامبورگ توسط هواپیماهای متفقین که در سال 1942 انجام شد. حدود 200 هزار نفر افراد غیرنظامی در آتش ناپالم سوختند که تلفات این حادثه با بمب اتمی هیروشیما قابل مقایسه است. و در سال 1945 آمریکایی ها در سدان از ناپالم استفاده کردند که نزدیک به 400 هزار نفر تلفات داشت.(کردبچه، 1391، 136)
3. پس از جنگ جهانی دوم تا کنون
متأسفانه پس از جنگ جهانی طولی نکشید که بار دیگر سلاح های شیمیایی در بحران های مختلف مورد استفاده قرار گرفت. انتظار از بین رفتن خطر سلاح های شیمیایی پس از پایان جنگ جهانی دوم دیری نپایید، زیرا شش سال پس از پایان جنگ جهانی آمریکا در جنگ کره (1951-1953) علیه کره شمالی از تسلیحات شیمیایی استفاده کرد و متعاقب آن انگلستان بر علیه مردم بومی مالایا در افریقا این سلاح ها را به کار گرفت. همچنین کشور مصر که به کمک شوروی سابق به سلاح های شیمیایی دست یافته بود در سال 1967 علیه نیروهای یمنی استفاده کرد.( 19، 1993، Smart)
در دهه 1960 مهم ترین کاربرد این سلاح ها توسط آمریکا در جنگ ویتنام بود. در طول جنگ ویتنام آمریکا در 41 عملیات از عوامل شیمیایی استفاده کرده است و با کاربرد بیش از صد هزار تن از عوامل شیمیایی، ضد گیاه، عریان کننده درختان و انواع گوناگون گازهای سمی موجب آسیب رساندن به 2 میلیون نفر ویتنامی گردید. ویتنام در این دهه آزمایشگاه خوبی برای استفاده از سلاح های شیمیایی و بخصوص گاز های سمی بود چه در این لابراتوار بزرگ، آمریکایی ها توانستند به روش های مختلفی در کاربرد جنگ افزارهای شیمیایی دست یافته و نواقص آن را بر طرف کند.(کردبچه، 1386،141) کاربرد جنگ افزار های شیمیایی و گازهای سمی در ویتنام چنان گسترده بود که حتی خود سربازان آمریکایی و سربازان دول دیگر که به ویتنام اعزام شده بودند از اثرات مخرب آن مصون نماندند.(آقایی، 1376،410)

در اکتبر 1984 میلادی نیروهای اندونزی مستقر در شرق تیمور از جنگ افزار های شیمیایی استفاده کردند و همچنین نیروهای نیکاراگوئه در دسامبر همین سال عوامل شیمیایی موسوم به باران زرد را علیه نیروهای چریکی کنترا به کار گرفتند. و پس از آن نیروهای مسلح السالوادر در ناحیه غرب السالوادور از عوامل شیمیایی به صورت بمب استفاده کردند. یک سال پس از آن نیز شواهدی و جود دارد که نیروهای شوروی سابق در اوایل اکتبر 1985 از جنگ افزار های شیمیایی علیه مجاهدین استفاده نموده است.(نیکخواه بهرامی، 1391،38)
بعد از جنگ جهانی اول تاکنون مهم ترین و گسترده ترین کاربرد سلاح شیمیایی در دهه 80 مربوط به استفاده رژیم بعثی عراق از این گونه سلاح ها بر علیه جمهوری اسلامی ایران در 8 سال جنگ تحمیلی می باشد که به لحاظ اهمیت موضوع و عکس العمل سازمان ملل متحد، این موضوع در فصل سوم مورد بررسی قرار خواهد گرفت.
و اما وحشیانه ترین مورد استفاده از سلاح های شیمیایی نیز در این دهه توسط رژیم عراق علیه نیروهای خودی در اول مارس 1988در حلبچه بوده است که وخیم ترین مورد استفاده از جنگ افزارهای شیمیایی از زمان جنگ جهانی اول تا کنون بوده است که طی آن پنج هزار نفر از مردم غیر نظامی حلبچه در اثر عوامل شیمیایی جان باختند.(علائی،1367،47)
و در آخرین استفاده از سلاح های شیمیایی در تاریخ 19 مارس 2013 در سوریه می باشد که دولت سوریه با ادعای اینکه گروههای شورشی در حومه شهر حلب از عامل شیمیایی سارین استفاده کردند و منجر به صدمات به دهها نفر شدند از سازمان ملل درخواست هیئتی جهت بازدید از منطقه را خواستار شد. که با تمهیدات دولت های انگلیس، فرانسه و آمریکا مقرر شد گروهی برای بازدید از خاک سوریه بدون هیچ قید و شرطی وارد خاک سوریه شوند که با مخالفت دولت بشار اسد مواجه شدند. و اعزام این گروه با توجه به سیاست های آمریکا به تعویق افتاد تا بالاخره در پی درخواست دوباره دولت سوریه از سازمان ملل بان کی مون، دبیرکل سازمان ملل طی بیانیه ای در 8 جولای از توافق طرفین (سازمان ملل و سوریه) برای اعزام گروه کارشناسی جهت تحقیق در خصوص استفاده از سلاح های شیمیایی خبر داد. (www.un.org) این گروه در تاریخ 18 آگوست وارد سوریه شد. که پس از ورود بازرسان به دمشق خبرها از حمله شیمیایی در غوطه شرقی در رسانه ها انعکاس یافت که آمار دقیقی از مصدومین این حمله در دست نیست. در پی این حمله که طبق شواهد و قرائن احتمالاً توسط مخالفان صورت گرفته باشد. دبیرکل سازمان ملل خواستار تحقیق فوری در این زمینه شد. که گروه اعزامی برای تحقیق در این زمینه راهی حومه دمشق شدند.(www.asriran.com)
گروه اعزامی سازمان ملل در مورد حمله شیمیایی به غوطه شرقی در اطراف دمشق برخلاف زمان پیش بینی شده تا روز شنبه 31 آگوست به پایان رساند و سوریه را جهت بررسی نمونه ها و تکمیل گزارش ترک کردند.
فصل دوم :
مبانی ممنوعیت سلاح های شیمیایی
از جنگ جهانی اول که استفاده گسترده از سلاح های شیمیایی شروع شد تا به امروز جهانیان هیچ عملی را به اندازه کاربرد سلاح های کشتار جمعی از جمله سلاح های شیمیایی را ناپسند ندانسته اند. اما سابقه تقبیح این گونه سلاح ها را باید همانگونه که در فصل قبل ذکر شد به پیش از تاریخ مزبور دانست. استفاده از سلاح های شیمیایی از یکسو بر اساس اصول کلی حقوق بین الملل و قواعد عرفی و الزام آور حقوقی ممنوع بوده است و این ممنوعیت مستند به قواعد الزام آوری است که حقوق بین الملل به تدریج پذیرفته است و از سوی دیگر استفاده از سلاح های شیمیایی طی معاهدات ویژه ای که در این زمینه منعقد شده نیز منع گردیده است. لذا در این فصل ابتدا به ممنوعیت سلاح های شیمیایی از منظر حقوق بین الملل عرفی پرداخته و سپس به حقوق قراردادی در این زمینه اشاره می کنیم و پس از آن به حقوق بشر دوستانه در خصوص سلاح های شیمیایی خواهیم پرداخت و در آخر به اقدامات سازمان ملل متحد در این زمینه می پردازیم.
بخش اول: حقوق بین الملل عرفی
هر چند اذهان عمومی به لحاظ انس گرفتن با عبارت های مکتوب حقوقی در خاطر نشان کردن مبنای ممنوعیت یک عمل در حقوق موضوعه، ابتدا به سراغ حقوق قراردادی می رود؛ اما واقعیت آن است که حقوق بین الملل عرفی در آغاز توانست به لحاظ مبرا بودن از صورتبندی حقوق قراردادی، روابط دولت ها را به نظم کشیده است.
عرف را می توان به عنوان مجموعه ای از عادات و عملکردهای شناخته شده کشورها تعریف کرد که در زمان معین، پایه گذار قاعده ای حقوقی می شود. گزاف نیست اگر بگوییم در شکل گیری حقوق بین الملل، عرف نقش اصلی داشته و تا مدت زمان بسیار طولانی، اساساً حقوق بین الملل، دارای ماهیت عرفی بوده است. به همین لحاظ دادگاه نظامی بین المللی نورنبرگ در رأی مورخ اول اکتبر 1946 خود در ارتباط با محاکمه جنایتکاران بزرگ جنگی، خاطر نشان کرده است که به جز معاهدات قوانین جنگ نشأت گرفته از عادات و رسوم عرفی است که بتدریج و در سطح جهانی مورد شناسایی قرار گرفته است و نیز ناشی از دکترین یا عقیده حقوقدانان و همچنین حاصل رویه محاکم است.(زمانی، 1376، 138)
حقوق بین الملل عرفی دارای جمود نیست و بدون توقف خود را با نیازهای جهانی منطبق می کند و غالباً معاهدات بیانگر و تعیین کننده اصول حقوقی هستند که پیش از آنها، معتبر و قابل اجرا بوده است. به موجب شرط مارتنس دولت های معظم متعاهد تشخیص می دهند در هر موردی که مقررات مصوب آنها موجود نیست مردم و متخاصمان، تحت حمایت اصول حقوق بشر ناشی
از عرف مقرر بین ملل متمدن، قوانین بشری و مقتضیات وجدان عمومی قرار گیرند. هدف این شرط، اعمال آن تا زمانی بود که مجموعه ای کامل از قواعد ایجاد شود، اما روشن است که تنظیم کامل قوانین جنگ امری نشدنی به شمار می رود. از این رو این شرط اهمیت خود را هر چند به صورت فرعی برای پر کردن خلأهای حقوق موجود حفظ می کند.(252 ،1982،Helmut)

درباره سلاح های شیمیایی، باید گفت کنوانسیون ها و پروتکل های مربوط به ممنوعیت کاربرد سلاح های شیمیایی، به گونه ای عبارت پردازی شده است که خود دلالت بر عرفی بودن چنین ممنوعیتی دارد. به عنوان مثال معاهده ورسای از سلاح ها شیمیایی به نحوی که ممنوع شده است یاد می کند. و معاهده واشنگتن 1922 و پروتکل 1925 ژنو از کاربرد سلاح های شیمیایی که محکوم و ممنوع اعلام شده است سخن می گویند.
نکته شایان توجه درباره ممنوعیت عرفی سلاح های شیمیایی آن است که پس از جنگ جهانی اول که در آن در حد گسترده ای از این سلاح ها استفاده شد. به رغم اینکه کنوانسیون ها و پروتکل ها منعقد شده جهانی تلقی نمی شدند و کشورهای زیادی به عضویت آنها در نیامده بودند این سلاح ها بندرت مورد استفاده قرار می گرفت و در موارد ادعا شده نیز کشورهای مظنون بدون اینکه کاربرد سلاح ها را مشروع تلقی کنند اتهام های وارده را به خود منتسب ندانسته و رد می کردند.(زمانی، 1376، 39)
بر این اساس کشورها نیز به طور ضمنی بر

مطلب مرتبط :   پایان نامه حقوق :تغییرات آب و هوایی
دسته‌ها: پایان نامه حقوق

دیدگاهتان را بنویسید