پایان نامه با کلمات کلیدی ورزشکاران

هوانوردی عمومی (GP) جزء حیاتی بخش حمل و نقل هوایی و اقتصاد ملی است که در حدود 77 درصد از همه پروازهای ایالات متحده را در بر می گیرد. این نوع شامل طیف گسترده ای از فعالیت ها، شامل آموزش خلبانان برای پرواز، تجارت و دلایل شخصی، ارائه خدمات اورژانس پزشکی و گشت و گذار می باشد(www.tsa.gov).کلیه فعالیت های تفریحی هواپیماهای کابین دار و بدون کابین کوچک که فاقد عملیات آکروبات بوده در این دسته قرار می گیرند.
2-2-3-3- گلایدرها :
گلایدر، یک هواپیمای بدون موتور است، این اصطلاح به صورت عمومی و محاوره ای توسط خلبانان برای هواپیماهای بی موتورشان استفاده شده است(United states soaring Teams, 2004: 2).
قوانین رسمی ایتالیا گلایدرها را به عنوان هواپیمایی که سنگین تر از هواست و هیچ نیروی محرکه ای از خود ندارد تعریف می کند(Frati, 1947: 1-1). یعنی هواگردی است که بدون استفاده از انرژی موتور به پرواز در می آید. گلایدرهای اولیه سرعت بسیار کمی داشتند و شتاب چندانی نمیگرفتند. اما امروز برای به پرواز درآوردن گلایدر از روش های نوینی مانند یدک کش اتومبیل و کشتی استفاده می شود. طناب یدک کش معمولاً 60 متر طول دارد و توسط حلقه های فولادی از یک سر به گلایدر و از سر دیگر به وسیله نقلیه وصل می شود (www.geliderplf.blogfa.com). گلایدر در جنگ جهانی اول در کشور آلمان توسعه یافت و به طور خاصی در میان خلبانان جوانان مورد پذیرش قرار گرفت. بطوریکه از آن به عنوان شکل جدیدی از ورزش و هیجان استفاده شد. بعضی از افراد از گلایدرها جهت پیشرفت مطالعات آیرودینامیکی و توسعه روش های جدید ساخت هواپیما استفاده نمودند(Frati,1947).
گلایدرها در باندها و زمین های خاکی، چمن زار و آسفالت نشست و برخاست می کنند. شکل شماره (2-2) نمایی از گلایدرها را نشان می دهد. شکل شماره (2-2): مدلی از هواپیمای گلایدر( مأخذ: (www.fa.wikipedia.org
2-2-3-4- هواپیمای مدل:
هواپیماهای بدون سرنشین امروزه در نقش های مختلفی از جمله شناسایی، جاسوسی و اکتشاف، از تجهیزات نظامی و پرکاربرد ارتشهای دنیا محسوب میشوند. مزیت بدون سرنشین بودن، در کنار ویژگیهای ابعادی و وزنی و کم هزینه بودن آنها، به این پرندهها این فرصت را میدهد که قابلیت اطمینان بیشتری نسبت به سایر وسایل جهت انجام مقاصد ذکر شده داشته باشند.
امروزه هواپیماهای بدون سرنشین کاربردهای زیادی پیدا کردهاند که می توان با توجه به گستردگی، آنها را به کاربردهای نظامی و غیرنظامی تقسیم بندی نمود. از جمله کاربردهای نظامی هواپیماهای بدون سرنشین میتوان به انجام عملیاتهای جاسوسی و همچنین عملیاتهای نظامی و تروریستی اشاره نمود که امروزه کوچک سازی هر چه بیشتر این پرندههای بدون سرنشین با هدف انجام عملیاتهای اطلاعاتی جهت پیشبرد اهداف گروه های نظامی انجام میگیرد. علاوه بر کاربردهای نظامی ذکر شده این پرندهها قابلیتهای غیرنظامی زیادی از جمله حفاظت از جنگل، حیات وحش، آتش سوزی، ریزش بهمن، زلزله ، امداد و نجات در کوهستان ، نظارت بر لوله های گاز، لوله های نفت و مطالعه موجودات دریایی و … در دریا، خشکی و فضا دارند. شکل شماره (2-3) تعدادی از انواع هواپیماهای مدل رادیو کنترل را نشان می دهد. شکل شماره (2-3): مدل هایی از هواپیماهای مدل
2-2-3-5- چتربازی:
چتر نجات ها، وسایلی هستند که برای کم کردن سرعت حرکت اشیاء در حال سقوط و همچنین جهت کم کردن سرعت اجسامی که به صورت افقی در حال حرکت می باشند استفاده می شود. اعتقاد بر این است که کلمه Parachute دارای منشأی فرانسوی است که از کلمات Para (یک کلمه فرانسوی با ریشه های یونانی) و Chute به معنی محافظ در برابر سقوط تشکیل شده است. در گذشته آنها از ابریشم ساخته می شدند اما در حال حاضر معمولاً از پارچه نایلونی ساخته می شوند (lessons/ playingwithparachutes.pdf /(www.Try Engineering.org.
فن چتربازی به دو دسته تقسیم می گردد:
2-2-3-5-1- چتربازی اتوماتیک :
چتربازی اتوماتیک نوعی از چتربازی می‌باشد که در آن چتر بصورت اتوماتیک بعد از پرش چتر باز از وسیله پرنده باز شده و چتر باز نقشی در باز کردن چتر ندارد گفتنی است این نوع چتر بازی بیشتر کاربرد نظامی دارد ولی بعلت داشتن اشکالاتی، در اکثر نقاط دنیا این روش چتربازی در حال محو شدن است(www.aerocenter.ir). چتربازی بوسیله پرواز از هواپیما، بالگرد و بالن صورت می گیرد. چتر مورد استفاده در این ورزش ، گردمانند بوده که در پشت خلبان وصل می شود که خود به چتر بسیار کوچکی مجهز می باشد. این چتر کوچک بوسیله طنابی نازک به بدنه داخلی هواپیما یا بالگرد وصل شده ، در نتیجه هنگامی که فرد چترباز از هواپیما به بیرو ن می پرد، بوسیله این طناب، چتر کوچک از درون کوله پشتی حامل آن که در پشت خلبان وصل است به بیرون کشیده شده و براثر برخورد با باد و باز شدن ، چتر بزرگ اصلی را بسرعت از کوله پشتی بیرون میکشد و پس از گشوده شدن چتر بزرگ، به دلیل جمع شدن هوا در زیر آن باعث تقلیل در سرعت فرود و جاذبه زمین می شود . چتر اتوماتیکT10 بدون فرمان بوده و در اثر جهت باد، که جهت آن را تعیین می کند، پس از طی فاصله کمی بر روی زمین زیر نقطه پرش ، فرود می آید (www.Iranglider.com). در صورتی که چتر اصلی به طور کامل باز نشد و یا اصلاً باز نشد پرنده چترباز می تواند از چترکمکی ای که در جلوی سینه اش تعبیه شده، با کشیدن دستگیره ای که در سمت راست آن قرار دارد استفاده نماید. نمونه ای از چتربازی اتوماتیک در شکل شماره (2-4) ارائه شده است. شکل شماره (2-4): نمایی از چتربازی اتوماتیک (مأخذ: (www.aerocenter.ir
2-2-3-5-2- چتربازی غیر اتوماتیک (سقوط آزاد):
این نوع چتربازی حرفه ای و کاملاً عکس اتوماتیک است یعنی پرنده چترباز با چتر غیر اتوماتیک ازارتفاع مشخص می پرد وبا سرعتی در حدود 230 کیلومتر و یا بیشترسقوط آزاد مینماید و درارتفاع ایمن چتر را بوسیله دستگیره و یا پایلوت شوت باز می کند. امروزه چتر بازی سقوط آزاد به پیشرفت های ما فوق تصوری رسیده و ضمن اینکه کاربرد امدادی و نظامی بسیار بالایی دارد به عنوان مهیج ترین ورزش در سراسر جهان از جایگاه ویژه ای برخوداربوده و دارای رشته های مختلفی می باشد که به بعضی از آنها اشاره می شود. تندم یا دو نفره ، فرود دقت ، استیل ، همگیری گروهی ، رلاتیف کاناپی و… که مهیج ترین آن بیس جامپینگ و مانور با چتر های فوق سرعتی در خشکی و روی رودخانه می باشد و معدود افرادی نیزهستند که بدون پوشیدن چتر به همراه پرنده های فوق حرفه ای (که وظیفه شان حمایت و پشتیبانی صد درصد ازاو می باشد) پرش می نمایند و پس از زمان مشخصی که سقوط آزاد انجام می دهند بالطبع برای فرود بر روی زمین نیاز به چتر می باشد که این مهم به دو صورت امکان پذیر است، چتر او با کمک یک پرنده دیگر که چتر اورا با خود حمل کرده است به او پوشانیده می شود و یا با اتصال بوسیله کارابین، خود را به چتر بازی دیگری متصل و چتر را باز و فرود می آیند که هیجان آن را باید از زبان خودشان شنید. چتر بازی سقوط آزاد در تمام کشورهای جهان یکی از رشته های ورزشهای هوایی محسوب و متولی آن فدراسیون جهانی ورزشهای هوایی با قدمت 106 ساله که مقر آن درکشور فرانسه می باشد و مانند سایر رشته های ورزشی دارای مسابقات جهانی و سیزم ارتشهای جهان میباشد که همه ساله اجرا می شود و ورزشکاران این رشته تکنیک ها و هنرهای خود را به نمایش می گذارند .(www.iranglider.com)قدرت بدنی مناسب از لحاظ وزنی، دستگاه تنفسی و استخوان بندی از موارد استاندارد برای جذب به این رشته محسوب می شود (www.yazdparaglider.blogfa.com). همان طور که اشاره شد، یکی از مهم ترین انواع چتربازی غیراتوماتیک بانجی جامپینگ (بیس جامپینگ) می باشد که به دلیل هیجان بسیار زیاد دارای طرفداران زیادی می باشد. در اینجا به ارائه تعریفی از آن پرداخته شده است.
– بانجی جامپینگ19 (بیس جامپینگ)
بانجی جامپینگ ورزش یا تفریحی از سری فعالیتهای افراطی است که در آن شخص ورزشکار یا در واقع حادثه جو، خود را توسط محافظ و طنابی فنردار از ارتفاعی بسیار بلند به پایین پرتاب می کند. طنابی که شخص به وسیله آن به پایین می پرد، حالت فنری یا کشی دارد و توسط محافظی به تن و بدن، و قوزک پا بسته می شود. وقتی که شخص می پرد، خاصیت فنری ریسمان باعث می شود تا انرژی پرشی شخص به هنگام سقوط آرام آرام دفع شود تا جایی که شخص کاملا” بایستد. اما پس از سقوط و رسیدن به انتهای مسیر همین انرژی چون قابلیت فنری دارد و باعث برگشت مسیر می شود، شخص را تا حدی به بالا می کشد(www.iransportforum.ir). بیس جامپینگ یک ورزش بسیار مفرح و هیجان انگیز است، این ورزش به آمادگی روحی و جسمی بالایی نیاز دارد و به دلیل پرخطر بودن در مرز بین ورزش و ماجراجویی قرار گرفته است. در این ورزش پرش از روی صخره ها طرفداران زیادی دارد، چون امکان سقوط طولانی تری به پرنده می دهد و از زیبایی محصور کننده طبیعت استفاده می کند. شکل شماره (2-5) نمایانگر ورزش بانجی جامپینگ است. شکل شماره(2-5): نمایی از ورزش بانجی جامپینگ ( مأخذ: www.iransportforum.ir)
2-2-3-6- آکروباسی هوایی
پرواز آیروباتیک در حال حاضر در CAR (مقررات هواپیمایی کشوری) این گونه تعریف شده است:
مانوری است که عمدتاًً توسط یک هواپیما انجام می شود و شامل تغییر ناگهانی حرکات هواپیما، رفتار غیر عادی یا تغییرات غیرعادی در سرعت می شود ( Civil Aviation Advisory Publication, 2007: 4).
هواپیمای آکروبات، هواپیمایی فوق سبک تک خلبان می باشدکه فقط یک صندلی برای خلبان درآن تعبیه شده است، هواپیمایی ویژه که در برابر فشارهای هوا که بر بدنه و موتور وارد می شود بسیار مقاوم بوده که هدف از ساخت آن تحمل فشارهای گوناگون در جهت بالا بردن قابلیت مانور آن می باشد. در این ورزش جسورانه، خلبان باید از همه جهات بسیار آماده بوده تا بتواند در مراحل حساس همانند پرواز با سرعت 500 کیلومتر در ساعت و ارتفاعی برابر 5 متر از سطح آب در حالت پرواز با تمرکزی عالی از زیر یک پل عبور نماید www.blueskyalborz.ir)). در کشور آمریکا تماشای نمایش های حرکات آکروباتیک با هواپیما را می توان پرطرفدارترین و محبوب ترین تفریح مردم این کشور پس از ورزش بیس بال دانست، به طوری که این مراسم موجبات تفریح و سرگرمی 18 میلیون از مردم را فراهم می کند. حرکات آ کروباتیک فوق العاده این هواپیماها که می توانند هواپیماهایی قدیمی و کلاسیک باشند و یا جت هایی که با سرعت مافوق صوت حرکت می کنند در آسمان و مشاهده هماهنگی آنها با یکدیگر را می توان از زیبا ترین و چشم نواز ترین لحظه ها دانست که می توان لذت دیدن آن را همراه با خانواده دو چندان نمود mihandownload.com)). شکل شماره (2-6) نمایی از حرکات آکروباتیک هواپیماها را در آسمان نشان می دهد. شکل شماره (2-6): نمایی از آکروباسی هوایی(مأخذ:www.trtdari.com)
2-2-3-7- رکوردهای هوایی و فضایی
به طور کلی کلیه فعالیت ها و اکتشافات فضایی که توسط فضانوردان و ماهواره ها در رابطه با فضا و کرات کسب
می شود در این دسته جای می گیرند و به دلیل اهمیت روزافزون آنها، فدراسیون جهانی ورزشهای هوایی در دسته بندی رده های خود، یک دسته ویژه به آنها اختصاص داده است(khoozestanflyschool.com).
2-2-3-8-کایت و پاراگلایدر
2-2-3-8-1- کایتینگ20
کایتینگ ورزشی است که به وسیله تغییر وزن خلبان و هواپیما کنترل می شود. خلبانان از یک تسمه که به چهارچوب گلایدر متصل می باشد به حالت تعلیق در می آیند و به وسیله حرکت به جلو و عقب و طرفین در پایان، باعث تغییر در مرکز ثقل گلایدر می گردند. این دستگاه بدون موتور از نوع فوق سبک بوده و از نظر شکل ظاهری، مثلثی شکل مشابه هواپیمای کاغذی می باشد. البته در فرهنگ هوانوردی خارج از ایران این دستگاه را هنگ گلایدر یا بال دلتا می نامند و فقط در ایران این دستگاه به اشتباه به کایت معروف است در حالی که کشورهای دیگر بادبادک های کاغذی مورد علاقه کودکان را که هنگام پرواز ، به وسیله طناب نازک کنترل می شوند را کایت می نامند. با این توصیف نام اصلی این دستگاه هنگ گلایدر است (www.earocenter.ir). شکل شماره (2-7) نوعی از هواپیمای هنگ گلایدینگ را ارائه می نماید. شکل شماره (2-7): نمایی از ورزش کایتنیگ(هنگ- گلایدینگ): (مأخذ:(adventure.howstuffworks.com
2-2-3-8-2- پاراگلایدر :
معمولاً پاراگلایدر را با چتر نجات اشتباه می گیرند در صورتی که پاراگلایدر هواپیمایی فوق سبک بدون موتور است. واژه پاراگلایدر ترکیب دو واژه است ، پارا، مخفف پاراشوت (چتر نجات) و گلایدر، هواپیمای بدون موتور است (یعنی سٌرنده). پس پاراگلایدر نوعی هواپیما از جنس و شبیه چتر نجات است . پاراگلایدر ارزان ترین و راحت ترین وسیله پروازی است نیروی محرکه آن وزن خلبان است، وزن آن حدود 5 کیلوگرم است (خدادادی، 1390: 56). پرواز با این وسیله جدیدترین، زیباترین و سادهترین روش پرواز کردن است زیرا با بهرهگیری از جریان هوا و وزن به پرواز در میآید. پاراگلایدر، بال چترمانندی است که به وسیله فشار باد شکل میگیرد و با دویدن از فراز تپهها و کوهها به طرف پائین به پرواز در میآید((www.tebyan-zn.ir. این وسیله جهت پرواز سرشی طراحی شده است. هنگامی که آفتاب به زمین می تابد بعضی از سطوح مثل آب و مناطق پوشیده از گیاهان با سرعت کمتری نسبت به خاک، سنگ و شن گرم می شوند و در نتیجه دو نوع هوای سرد و گرم را بر سطح زمین، بوجود می آورد. این]]>

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *