دانلود تحقیق با موضوع قانون استخدام کشوری

بند دوم:آثار ازکارافتادگی
1-خاتمه خدمت:
پس از آنکه کارکنان ارتش به سبب حادثه توانایی کار کردن خود را از دست داده و جانباز یا معلول شناخته شوند، برابر ماده 108 قانون ارتش از نظر ادامه خدمت بدین گونه با آنها رفتار میگردد.


الف- کارکنانی که خسارت وارده بر عضو یا اعضای آنان و میزان کارایی از دست رفته ایشان درحدی باشد که امکان ادامه خدمت را از آنان سلب نماید و پرسنلی که بیش از یک سال بستری باشند، بازنشسته میگردند.
ب- پرسنلی که خسارت وارده برعضو یا اعضای آنان و یا میزان کارایی از دست رفته ایشان درحدی باشد که ادامه خدمت برای آنان توأم با مشقت باشد، ولی خودشان شخصاً مایل به ادامه خدمت باشند، به خدمت ادامه میدهند و در صورت عدم تمایل به ادامه خدمت نیز بازنشسته میگردند. چنین کارکنانی ساعت خدمتیشان به نسبت میزان جانبازی کاهش مییابد و به اصطلاح تقلیل ساعات خدمت گفته میشود. ( آییننامه قانون تسهیلات استخدامی و اجتماعی جانبازان انقلاب اسلامی، 1377، مواد 9 و 11)
ج- پرسنلی که خسارت وارده بر عضو یا اعضای آنان و یا میزان کارایی از دست رفته ایشان جزیی بوده و امکان ادامه خدمت بدون مشقت برای آنان وجود داشته باشد، به خدمت ادامه خواهند داد.
بنابراین کارکنان جانباز و معلول در صورتی که ادامه خدمت برای آنان امکانپذیر نباشد بازنشسته میگردند اما اگر ادامه خدمت برای آنها توأم با سختی و رنج باشد میتوانند بازنشسته شوند و اختیار با خودشان است. اگر تمایل داشته باشند به خدمت ادامه دهند، آنها را از ادامه خدمت منع نمیکنند که در صورت ادامه خدمت میتوانند به نسبت درصد ازکارافتادگی از کسر ساعت خدمت روزانه بهرهمند گردند.
2-اشتغال مجدد:
کارکنانی که به سبب جانبازی یا معلولیت، بازنشسته میگردند، در صورتی که حداکثر تا 5 سال پس از بازنشستگی، سلامت خود را به نحوی بازیابند که به تشخیص کمیسیون عالی پزشکی، امکان ارجاع شغل به آنان وجود داشته باشد، در صورتی که واجد صلاحیت اعاده به خدمت باشند، با تمایل شخصی و اعلام خود آنها با تصویب مقامات مذکور در ماده 78 قانون ارتش، با شرایط خدمتی (درجه یا رتبه) قبل از بازنشستگی به خدمت اعاده میگردند. (تبصره 2 ماده 108 قانون ارتش)
اعاده به خدمت کارمند ازکارافتاده در صورت به دست آوردن توانایی تا سن 60 سالگی امکانپذیر است اما برای کارکنان ارتش ملاک اعاده به خدمت سن فرد نبوده و مدت زمان 5 سال از تاریخ بازنشستگی به سبب ازکارافتادگی مدنظر قرار گرفته است.
3-مستمری و امتیازات جانبازی و معلولیت:
1-به کارکنان ثابت( استخدام رسمی) و پیمانی جانباز، حقوقی معادل مجموع حقوق دو درجه یا رتبه بالاتر از آخرین مزایای شغلی که قبل از جانبازی دریافت میکرده است، پرداخت میگردد.
2-به کارکنان ثابت( استخدام رسمی) و پیمانی معلول، در صورتی که معلولیت آنها به سبب انجام وظیفه باشد، معادل آخرین حقوق و مزایا به علاوه دو رتبه با درجه تشویقی، مستمری پرداخت میگردد و در صورتی که معلولیت عادی باشد، برای کارکنان ثابت مستمری معادل آخرین حقوق دریافتی پرداخت میگردد.
دانلود پایان نامه اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید. رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند


3-برای جانبازان، امتیازات ویژهای به سبب حسن انجام وظیفهای که در خدمت به وطن داشتهاند، پیشبینی شده است که برخی از آنها به شرح زیر میباشد:
الف- به موجب ماده 109 قانون ارتش، جانبازان به تناسب آسیب وارده از یک ماه تا چهارسال ارشدیت ترفیع درجه و رتبه برخوردار میگردند. (آییننامه طبقه بندی صدمات وارده بر جانبازان و میزان ارشدیت استحقاقی آنان، 1368)
ب- به کارکنان جانباز رتبه حقوقی یک مقطع تحصیلی بالاتر اعطاء میگردد. بدین ترتیب که مدرک تحصیلی آنان تغییر ننموده ولی از مزایای ریالی یک مقطع تحصیلی بالاتر بهرهمند خواهند شد.( دستورالعمل نحوه احتساب یک مقطع تحصیلی بالاتر جانبازان،20/12/73)
ج-کارکنان جانباز میتوانند از مأموریت آموزشی تحصیل در مراکز آموزشی بهرهمند گردند. بدین ترتیب که کلیه سازمانها، از جمله ارتش، بایستی با مأموریت آموزشی مستخدمین جانباز خود که در یکی از مراکز آموزش عالی پذیرفته میشوند، موافقت نمایند. ( قانون تسهیلات استخدامی و اجتماعی جانبازان، پیشین، ماده 14)
مستمری از کارافتادگی حین انجام وظیفه برای کارمندان دولت همانند کارکنان ارتش معادل تمام حقوق و مزایای آخر خدمت با افزایش دو گروه حقوقی تشویقی پرداخت میشود و در ازکارافتادگی غیر ناشی از کار (عادی)، به کارمندان مستمری معادل یک سی ام متوسط حقوق ضربدر سنوات خدمت تعلق میگیرد و سنوات کمتر از 15 سال کارکنان حادثه دیده 15 سال محاسبه خواهد شد اما برای کارکنان ارتش مستمری کامل معادل آخرین حقوق و مزایا پرداخت می گردد. لذا با توجه به مقایسه بالا، قانون ارتش در خصوص مستمری از کارافتادگی عادی مناسبتر به حال کارکنان نسبت به قانون کارمندان است.
گفتار سوم: از کارافتادگی کارگران
ماده 21 قانون کار یکی از راههای پایان خدمت کارگران را ازکارافتادگی کلی بیان کرده ولی قانونگذار تعریفی از آن ارائه ننموده است و آن را تابع قانون تأمین اجتماعی قرار داده است. در تأمین اجتماعی وقایعی را که قابل استناد به کار است و به تمامیت جسمانی و یا روانی آنهایی که به دستور دیگری در حال انجام کاری هستند صدمه ای وارد می آورد خطرهای حرفهای یا حوادث ناشی از کار به معنای عام نامیده اند.( عراقی، 1386: 115)
لذا برابر این قانون، ازکارافتادگی کلی عبارتست از کاهش قدرت کار بیمه شده به نحوی که نتواند با اشتغال به کار سابق یا کار دیگری بیش از یک سوم درآمد قبلی خود را بدست آورد و ازکارافتاده کسی است که در حین اشتغال و پیش از رسیدن به سن بازنشستگی توان و قدرت کار کردن را از دست میدهد. ( رفیعی، پیشین: 354) بنابراین چنانچه کارگری بر اثر بیماری یا حادثه غیرقابل علاج تشخیص داده شده و طبق نظر کمیسیون پزشکی مربوط، توانایی خود را کلاً یا بعضاً از دست داده باشد بنحوی که درجه کاهش قدرت کار بیمه شده شصت شش درصد و بیشتر باشد، ازکارافتاده کلی تلقی خواهد شد. قرارداد چنین کارگری خاتمه یافته و خاتمه خدمت کارگر تحقق مییابد. تشخیص موارد از کارافتادگی کلی و جزئی و یا بیماریهای ناشی از کار یا ناشی از غیر کار به استناد قانون تأمین اجتماعی بر عهده کمیسیونهای پزشکی مندرج در قانون یاد شده خواهد بود. ( رفیعی، 1393: 224)
بند اول: انواع ازکارافتادگی
از کارافتادگی کارگران را بر مبنای میزان ارتباط آن با کار به دو نوع از کارافتادگی ناشی از کار و از کارافتادگی ناشی از غیر حرفه و کار تقسیم میگردد. از کارافتادگی میتواند ناشی از بیماری و یا حادثه شغلی یا غیر شغلی باشد.
1- از کارافتادگی ناشی از کار و حادثه شغلی:
در صورتی که کارگر بر اثر حوادثی که ناشی از کار و فعالیت شغلی دچار آسیب جسمی و روانی گردد و برابر نظر شورای پزشکی مربوطه توانایی کارکردن نداشته باشد، ازکارافتاده محسوب میشود.
ماده 5 توصیه نامه شماره 121 سازمان بین المللی کار به ذکر مواردی که در حکم حادثه ناشی از کار تلقی می شوند، پرداخته است و کشورهای عضو را مکلف ساخته تا تحت شرایط تعیین شده با این موارد همانند حادثه ناشی از کار رفتار کنند: 1- حوادثی که صرف نظر از سبب آن، در طی ساعت کار در کارگاه یا نزدیک آن یا در هر مکان دیگری که کارگر تنها به مناسبت انجام کار در آن جا باشد، برای وی روی دهد. 2- حوادثی که در مسیر مستقیم بین کارگاه و مکانهای زیر برای کارگر روی دهد؛ اقامتگاه اصلی یا فرعی مستخدم، محلی که وی معمولاً در آنجا غذا صرف میکند، محلی که وی معمولاً در آنجا دستمزدش دریافت میکند. ( عراقی، 1386: 153) در قانون تأمین اجتماعی ایران، حوادث ناشی از کار، حوادثی است که در حین انجام وظیفه و به سبب آن برای بیمه شده اتفاق میافتد و مقصود از حین انجام وظیفه تمام اوقاتی است که بیمه شده در کارگاه یا مؤسسات وابسته یا ساختمانها و محوطه آن مشغول به کار باشد و یا به دستور کارفرما در خارج از محوطه کارگاه عهدهدار انجام مأموریتی باشد.
همچنین اوقاتی که کارگر برای معالجات درمانی و توانبخشی به درمانگاه و یا بیمارستان مراجعه میکند و یا اوقات معمول رفت و برگشت بیمه شده از منزل به کارگاه جزء اوقات انجام وظیفه محسوب و چنانچه در این اوقات حادثهای برای کارگر رخ دهد، ناشی از کار محسوب میشود. همین طور نیز حوادثی که برای بیمه شده حین اقدام برای نجات سایر بیمهشدگان و مساعدت به آنان اتفاق میافتد، حادثه ناشی از کار محسوب میشود( ماده 60 قانون تأمین اجتماعی ) که تا حدودی با توصیه نامه 121 سازمان بین المللی کار هماهنگ است.
2- ازکارافتادگی ناشی از غیر حرفه و کار:
چنانچه کارگر بر اثر حوادثی که مرتبط با کار و حرفه او نباشد، توانایی جسمی و روانی خود را از دست بدهد و دیگر قادر به کار کردن نباشد. مشمول ازکارافتادگی ناشی از غیرحرفه و کار میشود. بدین ترتیب که قرارداد کار کارگر خاتمه یافته و مورد حمایت تأمین اجتماعی است.
نوع دیگری از کارافتادگی نیز که باعث کاهش توانایی جسمی کارگر میگردد ولی مانعی برای کارکردن کارگر به وجود نمیآورد یا اینکه کارگر میتواند در مشاغل سبکتری مشغول به کار گردد؛ را از کارافتادگی جزئی مینامند. این نوع از کارافتادگی باعث خاتمه کار کارگر نمیگردد.
انواع ازکارافتادگی کارگران نیز مانند کارمندان و کارکنان ارتش میباشد. با این تفاوت که در خصوص کارگران قانونگذار کاهش 66 درصد توانایی را برای ازکارافتادگی به تشخیص شورای پزشکی ملاک قرار داده است اما در خصوص دو قشر دیگر چنین ملاکی قرار داه نشده و این موضوع به کمیسیون پزشکی احاله داده شده است.
بند دوم: آثار از کارافتادگی:
1-خاتمه کار کارگر:
در از کارافتادگی کلی، کارگر دیگر قادر به کار کردن نبوده و لذا قرارداد کار وی خاتمه یافته و بناچار ارتباط وی با کارگاه محل کار قطع و از کار بیکار میگردد.
2-اشتغال مجدد:
کارگر از کارافتاده در صورتی که توانایی خود را بازیابد میتواند در هر کارگاهی مشغول به کار گردد و برابر ماده 79 قانون تأمین اجتماعی مستمری وی قطع و سازمان تأمین اجتماعی در خصوص مستمری ازکارافتادگی وی تصمیمگیری خواهد کرد اما منعی برای اشتغال مجدد او وجود ندارد.
اشتغال مجدد کارگر از کارافتاده در صورت بهبودی مانند کارمندان و کارکنان ارتش منعی نداشته ولی با این تفاوت که برخلاف دو قشر دیگر محدودیت زمانی و سنی ندارد.
3- مستمری و پاداش پایان خدمت:
به موجب بند 2 ماده 9 مقاوله نامه شماره 21 سازمان بین المللی کار در حادثه ناشی از کار برخورداری از مزایا نباید منوط به سابقه کار، سابقه بیمه یا پرداخت حق بیمه شود، مگر در خصوص بیماری حرفه ای که ممکن است برخورداری از مزایا منوط به قرار داشتن در معرض خطر در مدت زمان خاصی شود. ( عراقی، 1386: 192)
در قانون تأمین اجتماعی نیز ازکارافتادگی کلی اعم از اینکه ناشی از حادثه و یا بیماری حرفهای باشد یا نباشد مورد حمایت بیمه تأمین اجتماعی بوده و به موجب آن مستمری ازکارافتادگی پرداخته خواهد شد. بدین ترتیب که چنانچه ازکارافتادگی به موجب حادثه ناشی از کار یا بیمه شغلی باشد مستمری کامل ازکارافتادگی پرداخت میگردد. همچنین در ازکارافتادگی ناشی از غیر حرفه و کار به نسبت سنوات حق بیمه پرداختی، مستمری محاسبه و پرداخت میشود.
وفق ماده 32 قانون کار، کارفرما بایستی به کارگری که در نتیجه کاهش توانایی های جسمی و فکری ناشی از کار ازکارافتاده گردیده؛ به نسبت هر سال سابقه خدمت معادل دو ماه آخرین مزد به وی پرداخت نماید. همچنین کارگری که از کارافتادگی وی ناشی از غیر حرفه و کار باشد، استحقاق دریافت یک ماه مزد به ازاء هر سال سنوات خدمت را دارد. (رفیعی، پیشین: 355)
در پرداخت مستمری از کارافتادگی حین انجام وظیفه برای کارمندان و کارکنان ارتش دو گروه حقوقی تشویقی در نظر گرفته شده و تمام حقوق و مزایای آخرین ماه خدمت به وی پرداخت میشود. ولی برای کارگران گروه یا رتبه حقوقی تشویقی لحاظ نمیگردد. در ازکارافتادگی غیر ناشی از کار (عادی)، کارمندان دولت حقوق وظیفه ای معادل یک سی ام متوسط حقوق ضربدر سنوات خدمت دریافت خواهد کرد و سنوات کمتر از 15 سال کارکنان حادثه دیده 15 سال محاسبه خواهد شد. برای کارگران نیز به نسبت سنواتی که حق بیمه پرداخت نموده اند، مستمری محاسبه میشود. ولی کارکنان ارتش مستمری کامل معادل آخرین حقوق و مزایا پرداخت میشود.
پاداش پایان خدمت کارمندان و کارکنان ارتش یکماه حقوق به ازاء هر سال سابقه خدمت است و برای کارگران برای معلولیت حین انجام وظیفه دو ماه حقوق به عنوان حق سنوات لحاظ گردیده است. در مجموع وضعیت قانون کارمندان و کارکنان ارتش در خصوص معلولیت حین انجام وظیفه نسبت به کارگران مناسب تر به حال افراد است. ولی در خصوص ازکارافتادگی غیر ناشی از کار ، قانون ارتش نسبت به دو قانون دیگر برتری دارد. لذا پیشنهاد میگردد افزایش دو گروه حقوقی تشویقی کارمندان برای معلولیت در حین انجام وظیفه برای کارگران نیز لحاظ گردد. همچنین دو ماه پاداش پایان خدمت به ازای هر سال سنوات کارگران در ازکارافتادگی حین انجام وظیفه برای کارمندان و کارکنان ارتش نیز در نظر گرفته شود. در هر سه قشر امنیت شغلی برای خاتمه خدمت تضمین شده است ولی قانون کارکنان ارتش نسبت به دو قشر دیگر این موضوع را بهتر تضمین مینماید.
مبحث سوم:
استعفاء
در لغت نامه دهخدا استعفاء به معانی: استدعاء کناره گیری از شغل، از شغل معافیت خواستن، خود را خلع کردن آمده است. در فرهنگ معین به معنای: تقاضای معافیت از انجام کار، نامهای که تقاضای کناره گیری از شغل یا کار در آن نوشته شده است، بهکار رفته است.
استعفاء در اصطلاح حقوقی درخواست معافیت از خدمت است و بهعنوان پیشنهاد میباشد. ( سنجابی، پیشین: 175) فرد شاغل بنابر دلایل گوناگون مانند مهاجرت، ادامه تحصیل و… یا برخی دلایل حرفهای استعفاء میدهد. بدینگونه که فرد شاغل به سازمان یا کارفرمای خود اعلام میکند که دیگر علاقهمند به ادامه کار نبوده و خواهان کنارهگیری از شغل مورد نظر میباشد. استعفاء معمولاً با اعلام قبلی فرد شاغل صورت پذیرفته و در صورت تحقق آن، فرد شاغل به صورت ارادی و با درخواست شخصی موجبات خاتمه خدمت خود را فراهم نموده است.
گفتار اول: استعفاء کارمندان
استعفاء یکی از عادیترین طریق خروج کارمند از خدمت دولت یا اداره است. در قانون مدیریت خدمات کشوری استعفاء به عنوان یکی از حالات انتزاع کارمندان رسمی از خدمت دستگاه اجرایی در مواد 48 و120 این قانون معرفی شده ولی چگونگی و شرایط استعفاء در این قانون پیشبینی نشده است. با توجه به فقدان مقررات مربوط به استعفاء کارمند در قانون مدیریت خدمات کشوری و عدم مغایرت مقررات مندرج در قانون استخدام کشوری در این زمینه با قانون جدید میتوان گفت، مقررات مربوط به استعفاء در قانون استخدام کشوری معتبر و قابل استناد است. ( امامی، پیشین: 282)
کارمندی که بنا به دلایل شخصی یا کاری دیگر تمایلی برای ادامه خدمت ندارد و سنوات خدمت وی نیز در حدی نیست که بازنشسته گردیده و یا با استفاده از سایر راههای خروج از خدمت، به خدمت خود خاتمه دهد، با استعفاء تمایل و قصد خود را به ترک سازمانی که در آن جا خدمت میکند، اعلام میدارد. این اقدام یک جانبه، یعنی استعفاء برای خروج از خدمت عمومی کافی نیست و استعفاء هنگامی تحقق مییابد که وزارتخانهها یا موسسه عمومی مربوط با حکم رسمی با درخواست فرد موافقت نموده و به خدمت وی درآن سازمان خاتمه دهد.
بند اول: شرایط استعفاء
1-استعفاء با درخواست ارادی کارمند مبنی بر تمایل خود برای خروج از خدمت شروع میگردد. با توجه به اینکه استعفاء به معنی کنارهگیری از شغل است، بنابراین شروع آن منوط]]>

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *