خرید پایان نامه حقوق : رسانه‌های جمعی

ب) اقدامات عملی: در این راستا نیز اقدامات سازمان قابل توجه و گسترده بوده است. از جمله این اقدامات می‌توان به طرح‌های احیای آثار طبیعی و فرهنگی، حفاری‌های باستان‌شناسی، کمک‌های فنی و تحقیقاتی، فناوری‌های جدید باستان‌شناسی فضایی و رسانه‌های چندگانه، آموزش‌های مؤثر در زمینه تکنیک‌های حفظ میراث فرهنگی، همکاریهای علمی و فرهنگی و مواردی از این قبیل اشاره نمود.
میراث مستند و مکتوب جهانی، به علل متعدد در معرض خطر است و نیاز شدید به مراقبت و حفاظت دارد. برنامه “حافظه جهانی” یونسکو، میراثهای مستند واجد ارزشهای جهانی کشورها را ثبت و مسائل مربوط به حفاظت میراث مستند را بررسی و پیگیری می کند. این برنامه در تلاش است تا توجه دولتها، مسولان افکار عمومی را در سطوح ملی، منطقهای و بینالمللی به اهمیت حفظ آثار نفیس جلب کند و با برگزاری سمینارها وجلسات مختلف، علاوه بر آشنا کردن ملتها با فرهنگ، ادبیات و آثار باستانی و مستند سایر کشورها، هم به نزدیکی و ایجاد روابط دوستانه بین ملل با فرهنگهای مختلف بپردازد و هم شرایط بهتری را برای حفاظت و مراقبت از این آثار فراهم سازد.
شایان ذکر است که با ظهور فرآیند جهانی شدن، توجه به میراث معنوی به عنوان منشأ هویت فرهنگی، خلاقیت و تنوع بیشتر از سوی کشورهای عضو یونسکو مطرح گردید. اهمیت این میراث در برنامه‌های یونسکو همچون «نظام سرمایه‌ها یا ذخایر زنده» در سال 1993 و «شاهکارهای میراث شفاهی و معنوی» در سال 1997 تبلور یافت. علاوه بر این، فعالیتهای دیگری برای حفظ و اشاعه میراث فرهنگی معنوی از سوی یونسکو اجرا شد که برخی از این فعالیتها عبارتند از: «حفظ و اشاعه میراث معنوی اقلیت‌ها و بومیان»، «برگزاری جشنواره‌های فرهنگهای سنتی»، «تولید و انتشار مجموعه موسیقی سنتی جهان»، و مواردی از این قبیل.
در کشور ما، سازمان یونسکو با ثبت کردن آثاری همچون تختجمشید فارس، میدان نقش جهان اصفهان، و مواردی از این قبیل، به عنوان میراث مشترک فرهنگی جهان، سهمی شگرف در تبلیغ و ترویج ایرانی در سراسر جهان داشته است. چرا که سالانه میلیونها توریست برای دیدن این آثار به کشور ما آمده و با فرهنگ ایرانی آشنا میشوند و این امر باعث ترویج فرهنگ ایرانی در سراسر دنیا میشود. در این میان نقش سازمان یونسکو در نزدیک کردن فرهنگهای مختلف بههم از طریق فرهنگی، ستودنی است.
بند2- یونسکو و نابودی آپارتاید
نظر به‌ اینکه‌ منشور ملل‌ متحد مبتنی‌ بر اصول‌ حیثیت‌ ذاتی‌ و تساوی‌ کلیه‌ افراد انسانی‌ و کلیه‌ دول‌ عضو ملل‌ متحد متعهد شده‌است که‌ منفرداً و مشترکاً با همکاری‌ سازمان‌ برای‌ نیل‌ به‌ یکی‌ از اهداف ملل‌ متحد یعنی‌ توسعه‌ و تشویق‌ احترام‌ جهانی‌ و واقعی‌ به‌ حقوق‌ بشر و آزادیهای‌ اساسی‌ برای‌ همگان‌ بدون‌ تمایز نژاد یا جنس‌ یا زبان‌ و یا مذهب‌ اقدام‌ نمایند و همچنین اعلامیه‌ جهانی‌ حقوق‌ بشر اعلام‌ می‌دارد که‌ کلیه‌ افراد انسانی‌ به‌ طور آزاد و یکسان‌ از لحاظ‌ حیثیت‌ و حقوق‌ متولد می‌شوند و باید بتوانند از کلیه‌ حقوق‌ و آزادیهای‌ مندرج‌ در آن‌ اعلامیه‌ بدون‌ تمایز به‌ خصوص‌ از حیثیت‌ نژاد و رنگ‌ و یا ملیت‌ برخوردار شوند، همچنین با توجه به اینکه‌ کلیه‌ افراد بشر در پیشگاه‌ قانون‌ برابر بوده‌ و حق‌ دارند علیه‌ هر نوع‌ تبعیض‌ و هر نوع‌ تحریک‌ به‌ تبعیض‌ از حمایت‌ یکسان‌ قانون‌ برخوردار شوند و اینکه ‌ملل‌ متحد استعمار و کلیه‌ روش‌های‌ تفکیک‌ و تبعیضی‌ را که‌ به‌ همراه‌ دارد به‌ هر شکل‌ و در هر محلی‌ که‌ موجود باشد محکوم‌ نموده‌ و اعلامیه‌ مورخ‌ چهاردهم‌ دسامبر 1960 راجع‌ به‌ اعطای‌ استقلال‌ به‌ کشورها و ملل‌ مستعمره‌ (قطعنامه 1514 دوره‌ پانزدهم‌ مجمع‌ عمومی‌) لزوم‌ ختم‌ سریع‌ و بی‌قید و شرط‌ استعمار را تأیید و رسماً اعلام‌ نموده است، لذا سازمان یونسکو به تبعیت از سازمان ملل متحد، راجع‌ به‌ رفع‌ هر نوع‌ تبعیض‌ نژادی‌ رسماً لزوم‌ رفع‌ سریع‌ کلیه‌ اشکال‌ و همه‌ مظاهر تبعیضات‌ نژادی‌ را در سراسر گیتی‌ و همچنین‌ لزوم‌ تأمین‌ تفاهم‌ و احترام‌ به‌ حیثیت‌ شخص‌ انسانی‌ را مورد تأیید قرار داده است‌.

دانلود پایان نامه اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید. رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند


بر اساس ماده 1 کنوانسیون بین المللی “رفع هرگونه تبعیض نژادی”:
” تبعیض نژادی به هر نوع تمایز و محدودیت و ممنوعیت یا محدودیت و یا رجحانی که بر اساس نژاد، رنگ یا نسبت و یا منشا ملی و یا قومی مبتنی بوده هدف یا اثر آن از بین بردن و یا در معرض تهدید و مخاطره قرار دادن شناسایی و یا تمتع و یا استیفاء در شرایط متساوی از حقوق بشر و آزادیهای اساسی در زمینه سیاسی و اجتماعی و فرهنگی و یا در هر زمینه دیگر از حیات عمومی باشد، اطلاق میگردد. ”
در همین راستا سازمان یونسکو طبق اساسنامه‌اش، خود را موظف می‌داند که در خدمت تساوی و احترام متقابل میان انسانها باشد و در همین راستا به سهم خود در مبارزه علیه آپارتاید شرکت نموده است و در سال 1950 برنامه‌ای برای نابودی آپارتاید طرح‌ریزی کرد. در سال 1964، بیست و دو مردم‌شناس و زیست‌شناس از 16 کشور جهان در اجلاسی که بوسیله یونسکو در مسکو ترتیب داده شده بود، یک بیانیه 13 ماده‌ای تصویب کردند که در آن جنبه‌های زیست‌شناختی مسأله نژادی ذکر شده بود. در سال 1965، یونسکو به درخواست کمیته ویژه سازمان ملل برای مبارزه با آپارتاید، برای روشن کردن پیامدهای آپارتاید و تهیه اطلاعات عینی و موثق از واقعیت رویدادهای آفریقای جنوبی یک برنامه پژوهشی علوم اجتماعی را آغاز کرد. انتشار آپارتاید و آثار آن بر آموزش، علم، فرهنگ و اطلاعات در سال 1967، نخستین کتاب از سلسله آثاری بود که یونسکو طی سالها در زمینه مسائل آپارتاید در آفریقای جنوبی و نامیبیا منتشر کرد.
یونسکو سیاست فرهنگی خود در قاره آفریقا را بر قرار دادن فرهنگ در قلب روند توسعه آموزشی، فرهنگی و اجتماعی آفریقا استوار ساخته است؛ چراکه تنها ضامن بقای صلح پایدار در قاره سیاه را خروج از جهالتها و پیش فرضها، ارتقای چند زبانی و احترام فرهنگها به یکدیگر میداند.
از این رو، یونسکو بهعنوان کارگزار تخصصی سازمان ملل متحد در ساختن صلح، توسعه بشری و گفتگوی میان فرهنگی در عصر جهانی شدن، سعی دارد از طریق آموزش، علوم، فرهنگ، ارتباطات واطلاعات به صلح سازی و صلح بانی در قاره سیاه بر اساس همبستگی ذهنی و روحی انسانها مبادرت نماید. چرا که یونسکو معتقد به برابری کلیه ابناء بشر فارغ از جنس و مذهب و رنگ میباشد.
بند3- یونسکو و آموزش حقوق بشر
جامعه جهانی همواره بهدنبال راهحلها و گزینههایی است که از رهگذر آنها بتواند به تقویت صلح و همچنین افزایش و گسترش توسعه بپردازد. یکی از گزینههای مطرح در این زمینه، آموزش حقوق بشر است که بر پایه دانش و مهارت حقوق بشری استوار شده است و بهدلیل تاثیری که بر اطلاعات و مهارتهای اقشار مختلف جامعه میگذارد، دارای توان بالقوهای برای تغییر در جامعه، دگرپذیری، درک سایر ملتها و در نهایت صلح و امنیت میباشد. هنگامی یک جامعه به توسعه پایدار میرسد، که در همه ابعاد اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی خود رشد یافته باشدکه آموزش حقوق بشر با توجه به محتوای خود میتواند در این زمینه موثر باشد. آموزش حقوق بشر همچنین در جریان توسعه به تحقق کامل حقوق بشر کمک میکند و از سوء استفادهها و تضییعهای حقوق بشری که ممکن است در فرآیند توسعه اتفاق افتد، جلوگیری مینماید.
چالش بزرگ و کلیدی برای آینده، تقویت سازی حقوق بشر از طریق پایهگذاری این حقوق در سنتهای فرهنگی مختلف است و آموزش در این زمینه وسیله بسیار مهمی در جهت جهانی ساختن فرهنگ حقوق بشر میباشد. فرهنگ جهانی حقوق بشر یک هدف دراز مدت است که از طریق ایجاد یک نظام جامع تعلیم و تربیت آموزشی و اطلاعات عمومی هدفدار برای تمام گروههای جمعیتی بهویژه بانوان، کودکان، اقلیتها، بومیان و معلولان شامل تمام سطوح تعلیم و تربیت اعم از رسمی و غیر رسمی قابل دسترسی است.
ایده فرهنگ صلح برای نخستین بار در برنامههای یونسکو در سال 1989 در کنگره بینالمللی “صلح در اذهان انسانها “، در ساحل عاج مطرح شد. فرهنگ صلح در پی تحقق بخشیدن به امور زیر است:
دگرگونی جایگزینی ارزشها، طرز تلقیها، رفتارهای موجود با گرایشها و رفتارهای مروج صلح و نفی خشونت،
توانمندسازی مردم در همه سطوح با مهارتهای گفتگو، میانجیگری، مدارا و همدلی،
از میان برداشتن ساختارهای سلطهجو و استثمارگر از طریق مشارکت دموکراتیک و توانمند سازی مردم برای ایفای نقش فعال در فرایند توسعه،
امحای فقر و نابرابری تبعیض آمیز در بین ملت ها و ترویج توسعه پایدار انسانی مبتنی بر مشارکت اجتماعی، و
توانمندسازی اقتصادی و سیاسی زنان و فراهم کردن فرصتها و زمینههای حضور برابر با مردان در همه سطوح تصمیمگیری.
به منظور اشاعه فرهنگ صلح باید از همه سازوکارهای موجود بهویژه آموزش حقوق بشر استفاده نمود. ایجاد فرهنگ صلح مستلزم اقدامات جامع آموزشی، اجتماعی و مدنی برای مردم در هر سنی است. یونسکو با الهام از اساسنامه خود فرهنگ صلح را ترویج می کند و دستیابی به آن را هدف راهبرد میان مدت خویش برای سالهای 1996- 2001 از طریق همه فعالیتهای خود قرار داد در این راهبرد فرهنگ صلح شامل ارزشها، طرز تلقیها و رفتارهایی است که گویا الهام بخش اعمال افراد در مشارکت متقابل اجتماعی مبتنی بر اصول آزادی، عدالت و دموکراسی، رعایت حقوق بشر، دگرپذیری و همبستگی، نفی خشونت، تلاش برای پیشگیری از جنگ و حل مشکلات از طریق گفتگو و مذاکره و مشارکت کامل انسانها در فرایند توسعه جوامع است. یونسکو در این برنامه بر آموزش حقوق بشر در ایجاد صلح تاکید ویژه داشته، بهصورتی که راهبردهای مشارکت در ایجاد صلح را بهشرح زیر بیان کرده است:
تشویق آموزش حقوق بشر، صلح، دموکراسی، دگرپذیری و تفاهم بینالمللی،
ترویج حقوق بشر و مبارزه با تبعیضهای نژادی،
حمایت از آموزش حقوق بشر و تحکیم روندهای دموکراتیک،
تشویق کثرتگرایی فرهنگی و گفتگوی بین فرهنگها، و
مشارکت در پیشگیری از مناشقات و تحکیم صلح پس از درگیری.
در سال 1950، شورای اقتصادی و اجتماعی سازمان ملل از یونسکو درخواست کرد تا از طریق رسانه‌های جمعی، امکان آموزش «اعلامیه جهانی حقوق بشر» که دو سال پیش از این به تصویب رسیده بود را برای همگان فراهم آورد. در سال 1951 اولین کمک آموزشی به نام «بیانیه حقوق بشر، اسناد و رهنمودهای آموزش» زیرنظر سازمان یونسکو انتشار یافت. در سال 1953، یونسکو نظام مدارس وابسته را برای ایجاد همکاری و صلح جهانی مطرح کرد که در همین راستا بیش از سه هزار موسسه آموزش ابتدایی و متوسطه در سطح جهان آغاز به کار کرد که تاکنون احترام به حقوق بشر و آزادیهای بنیادین را آموزش می‌دهند.
در سال 1978، «کنگره جهانی آموزش حقوق بشر» در وین برگزار شد. 9 سال بعد، در سال 1987، «کنگره جهانی آموزش، آگاهی رسانی و اسناد حقوق بشر» در مالت، آرمانهای مورد بحث در کنگره وین را بسط داد و به آن عمق بیشتری بخشید. در سال 1993 «کنگره جهانی آموزش حقوق بشر و دموکراسی» که گام دیگری از این فرایند بهشمار می‌رفت، طرح فعالیت جهانی در زمینه آموزش حقوق بشر و دموکراسی را به ارمغان آورد. از دیگر اقدامات یونسکو در این زمینه، ایجاد مرکز «گفت و شنودها » توسط شورای اجرایی است که این مرکز به یونسکو این امکان را می‌دهد که به حل مسائل مربوط به رعایت حقوق فرهنگی و آموزشی که از سوی افراد یا موسسه‌ها طرح شده‌اند، یاری رساند. آموزش صلح از آموزش حقوق بشر هم میتواند بهرهمند باشد. آموزش صلح بدون آموزش حقوق بشر بر اعمال منفی نظیر کاهش، اجتناب و حذف جنگ تمرکز میکند و به این ترتیب از پتانسیل مثبت آموزش حقوق بشر که بر شناسایی و اجرا و جهانی سازی منزلت انسانی استوار است، نمیتواند بهرهمند شود. بهطور کلی آموزش حقوق بشر به عنوان یک عنصر تجربه واقعی، آموزشهای صلح را قابل فهمتر میکند و جنبه تجویزی و هنجارهای مورد نیاز آموزش صلح را فراهم میآورد.
بند4- بهبود وضعیت زنان
یونسکو در راستای رسالت خود در حوزه برنامه‌های سازمان در آموزش، علوم، فرهنگ، ارتباطات و علوم اجتماعی، از دیرباز سعی در بهبود وضعیت زنان داشته است. این امر از طریق تشکیل یا مشارکت در برگزاری سمینارها، گردهماییها و کنفرانسهای بینالمللی، منطقهای و ملی، کارگاههای آموزشی، انجام بررسی یا مشارکت در آنها، گردآوری اطلاعات، چاپ و انتشار کتاب و نشریات، تدوین میثاقها و ارائه به دول عضو صورت گرفته است.
از نخستین برنامه‌های میان مدت 6 ساله یونسکو (1982-1977) که به سه برنامه دو ساله اجرایی تقسیم می‌شد، هدفها و طرحهای ویژه زنان، برای رفع تبعیض از آنها و پیشرفت همه جانبه آنان به چشم می‌خورد. دیرینه‌ترین توصیه یونسکو در خصوص بهبود وضعیت زنان، توصیه، «رفع تبعیض از زن در امر آموزش» میباشد که در سال 1960 صورت گرفته است. همچنین از قدیمی‌ترین نشریات یونسکو که بهطور ویژه به وضعیت زنان پرداخته است، می‌توان «کتابشناسی آموزش فنی و حرفه‌ای» در سال 1959، «بررسی تطبیقی زنان در جهان به آموزش حرفه‌ای» در سال 1961، و «دسترسی به آموزش ابتدایی» در سال 1962 را نام برد.
خط‌مشی‌های اصلی یونسکو درباره آخرین برنامه‌ میان مدت این سازمان، با الهام از کنفرانسهای بینالمللی اخیر و جهتگیریهای کنفرانس پکن در خصوص زنان را می‌توان به صورت زیر برشمرد:
الف) استفاده کامل از نظرات، تخصص‌ها، تجربیات و توان زنان در برنامه‌های سازمان که از طرق مختلف از قبیل تهیه فهرست زنان، متخصص و سرشناس جهان، تقویت شبکه‌های وابسته به زنان، همکاری با سازمانهای بین‌المللی زنان نظیر «صندوق سازمان ملل برای پیشرفت زن» و «موسسه بین‌المللی پژوهش و آموزش در جهت اعتلای زن» دنبال شده است.
ب) تلاش در جهت اتخاذ خط‌مشیی که در تمامی سیاست‌گذاریها برنامه‌ها و اجرای فعالیتهای سازمان به زن و مرد، توجه یکسان شود. از جمله اقداماتی که در این خصوص انجام شده، ایجاد «واحد هماهنگی مربوط به زن» است که وظیفه عمده آن، تلاش و نظارت بر ملاحظه نیازها و منافع زنان در کلیه برنامه‌های سازمان است و این واحد با نمایندگی‌های ویژه امور زنان در کشورهای مختلف ارتباط دارد.
ج) تنظیم برنامه‌ها، طرح‌ها و فعالیتهایی که بتوانند تساوی بین زنان و دختران جوان در جوامع آنها نسبت به مردان میسر سازد. در این راستا اقداماتی چون تشویق دولتها به الحاق به «کنوانسیون رفع هرگونه تبعیض نسبت به زنان»، تقویت آموزش مسائل حقوقی به زنان در کلیه سطوح آموزشی و کمک به تغییر دیدگاه منفی نسبت به زنان در کتابهای درسی انجام پذیرفته است.
د) تقویت توان زنان در کلیه سطوح آموزشی، بررسی و تعیین موانع تحت پوشش قرار دادن دختران در آموزش ابتدایی و ایجاد تنوع‌های آموزشی به این منظور، تقویت نقش زنان در امر آموزش عالی بهویژه در رشته‌های علوم پایه، ارتباطات و انفورماتیک.
در راستای پیشبرد این اهداف، در سالهای اخیر تلاش شده است که زنان در فعالیتهای یونسکو در تمامی مراحل و زمینه‌ها از مشارکت بیشتری برخوردار شوند. به علاوه کوشش می‌شود مطابق با ویژگی‌های منطقه‌ای، در برنامه‌ها و فعالیت های مخصوص زنان و دختران گروههای سنی مختلف بهویژه جوانان و زنان مسن بر استقرار شبکه‌ها، تبادل اطلاعات و توزیع دانش و انعقاد]]>

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *