سامانه پژوهشی – بررسی رابطه استفاده از برنامه های تلویزیونی با گرایش به حفظ محیط …

این مدل، ارتباطات را انتقال پیام می‌داند و موضوع “تأثیر” را بیش از معنا می‌پروراند. “تأثیر”، مستلزم تغییر قابل مشاهده و سنجش دربرگیرنده است؛ که عناصر قابل شناسایی فرایند، سبب آن شده باشند. تغییر در یکی از این عناصر، موجب تأثیر متفاوت خواهد شد (فیسک، جان، ۱۳۸۶: ص۱۰ و ۱۱).
شکل ۲-۱ : فرمول لاسول با عناصر معادل در فرآیند ارتباط ( ۱۹۴۸)
( ۱۹۰۲-۱۹۷۸ : Harold Dwight Lasswell )
فرمول لسول ویژگی معمول مدل های ارتباطی ابتدایی را نشان می دهد . اوکم وبیش می پذیرد که ارتباط گر قصد تأثیرگذاری بر گیرنده را دارد. بنابراین ، باید ارتباطات را عمدتاً یک فرایند اقناعی تلقی کرد. فرض دیگر آن است که پیام ها همیشه دارای تأثیراتی هستند. مدل هایی نظیر این، یقیناً در تمایل به غلو درباره آثار ارتباطات جمعی، مؤثر بوده اند.
مدل روان شناختی کامستاک ( Comstock) از آثار تلویزیون بر رفتار فرد
این مدل ، در شکل کامل خود، تلاشی برای یافتن چارچوبی سازمان دهنده برای پژوهش در مجموعه ای وسیع و گوناگون از کندوکاو در آثار مستقیم رفتاری تلویزیون، با نگاهی ویژه به آثار ناخواسته محتوای سرگرمی است. در این مدل تأکید بر آثاری است که ممکن است مستلزم رفتار پرخاشگرانه و بزهکارانه باشد .اما این مدل به همان نسبت برای رفتار جنسی، رفتار« جامعه پسند» کلی و حتی آموختن از محتوای واقعیت نیز مناسب است ( Comstock, G. W. & patridge, K. B. 1972) .
هدف این مدل توضیح، کمک به پیش بینی وقوع یک اثر بر رفتار فرد، دریک مورد خاص، با گر دآوری برخی یافته ها و نظریه های مهم ، درباره شرایطی کلی است که وقوع آثار رسانه در این شرایط مشاهده شده است. ما این مدل را یک مدل روان شناختی می نامیم، زیرا با حالات ذهنی و رفتار افراد سروکار دارد. یک فرض اساسی این است که تلویزیون باید معادل کارکردی هر تجربه،عمل یا ملاحظه فردی دیگر که ممکن است عواقبی برای آموزش یا عمل داشته باشد، تلقی شود.
بنابراین، می توان گفت، تلویزیون نه تنها یک رفتار را آموزش می دهد، بلکه به عنوان محرکی برای اثرگذاری یک رفتار، که از منبعی دیگر آموخته شده است، عمل می کند(نمودار ۲-۳).
فردی که در حال تماشای یک برنامه تلویزیونی خاص با یک عمل رفتاری است، چندین درون داد ممکنِ مرتبط با رفتار دریافت می کند. براساس این مدل ، درون داد اصلی، تصویری از یک عمل خاص است ( نمایش تلویزیونی). سایر درون دادها عبارت اند از : میزان هیجان، تحریک، گیرایی، علاقه و انگیزه نسبت به نمایش که با نمایش (که کلاً تحریک تلویزیونی نامیده می شود ) اعمال و اشکال جایگزین رفتار ، مرتبط است و در همان بافت توسط تلویزیون نمایش داده می شود(جایگزین های تلویزیونی). به علاوه می توانیم به عنوان درون دادهای مرتبط، نتایج عمل اصلی را در نظر بگیریم؛ زیرا ممکن است این نتایج نشان داده شوند یا مورد اشاره قرار گیرند(نتایج دریافتی از تلویزیون) همچنین میزان واقعی بودن تصویر تلویزیونی (واقعیت دریافت شده از تلویزیون) قابل توجه است. موضوع اصلی مدل این است که تصویری موردنظر از یک کار ، به احتمال زیاد به یادگیری آن کار می انجامد، هر اندازه این تصویر برای فرد برجسته تر باشد، یعنی اهمیت روان شناختی بیشتری داشته باشد ، تحریک بیشتری ایجاد خواهد کرد و عمل در ذخیره کلی رفتارهای موجود شخص مهمتر خواهد بود.
برجستگی و تحریک شرایطی ضروری برای آموختن هستند که بدون آنها این فرایند بی اثر می شود، در حالی که درخصوص اهمیت ، درجه و میزان اهمیت مهم است. تنها فرض مدل این است که هرچه ذخیره کارهای موجود کمتر باشد، یعنی جایگزین ها برای آن نمایش خاص تلویزیونی کمتر باشد ، احتمال پذیرش آن بیشتر خواهد بود. نهایتاً این که، می توانیم مشاهده کنیم که برای عملی شدن واقعی یک کار آموزش داده شده، باید در زندگی واقعی هم فرصت مناسب وجود داشته باشد.
نقطه ورود
تحریک تلویزیونی
جایگزین های تلویزیونی
نمایش
تلویزیونی
درون داده ها
نتایج درک شده تلویزیون
واقعیت درک شده تلویزیون
احتمال نمایش تلویزیون
P = o
P ˃ o
نه
فرصت
رفتار نمایشی
نمودار ۲-۳: نمونه ساده شده مدل روان شناختی کامستاک از آثار تلویزیون بر رفتار فرد
(کامستاک و دیگران، ۱۹۷۸).
تعریف اصطلاحات در مدل خلاصه شده
نمایش تلویزیونی: هر شکلی از رفتار انسان که در تلویزیون نمایش داده می شود.
درون دادها: پیام های ارسالی از سوی تلویزیون و علائم مرتبط.
تحریک تلویزیونی: حد برانگیختگی شخص برای اجرای هر عملی در وضعیت فعلی.
نتایج درک شده تلویزیونی: جمع همه ارزش های مثبت و تفریق همه ارزش های منفی که از تلویزیون آموخته می شوند و همراه با یک عمل خاص هستند.
واقعیت درک شده تلویزیونی: میزان انطباق نمایش تلویزیونی با زندگی درذهن شخص .
جایگزین های تلویزیونی: سایر رفتارهای اجتماعی (مرتبط ) که در تلویزیون نشان داده می شوند.
احتمال نمایش تلویزیونی: احتمال انجام و اجرای نمایش تلویزیونی.
فرصت : فرصت عملی کردن نمایش تلویزیونی در زندگی واقعی.
رفتار نمایشی : اجرای قابل مشاه

دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir

ده رفتار اجتماعی که در تلویزیون نشان داده می شود.
فرایند پویای مدل:
فردی نمایش تلویزیونیِ یک رفتار اجتماعی را همراه با درون دادهای انگیزشی مرتبط، نتایج درک شده رفتار و نمایش سایر رفتارهای جایگزین مرتبط یا مشابه را مشاهده می کند.
احتمال هرگونه تمایل به آموختن و اعمال رفتار ، در درجه اول به میزان برجستگی یا اهمیت روان شناختی آن بستگی دارد. براساس تفکری که در این مدل نهفته است یک عمل یا رفتار، در درجه اول برجستگی خود را با نشان داده شدن در تلویزیون، در درجه دوم با میزان ارزش مثبتی که همراه آن است و در درجه سوم با میزان انطباق آن با زندگی واقعی، به دست می آورد.
نویسندگان معتقدند که نمایش دادن به خودی خود در همان ابتدا برجستگی را به میزان قابل توجهی افزایش می دهد، اما بعد از رسیدن به یک نقطه معین، نمایش تکراری، اثر کمتر و کمتری بر برجستگی دارد. ارزشی که برای یک عمل در نظر می گیرند، عمدتاً بستگی به این دارد که آیا آن رفتار که نتایج مثبت و منفی برای اجراکننده یا جامعه داشته باشد، نشان داده می شود.