جستجوی مقالات فارسی – ارزشیابی برنامه درسی فعالیت های هنری پایه ی ششم ابتدایی …

روشهای تدریس نقد هنری
ویژگی های روشهای نوین در نقادی هنری را می توان به شرح زیر بیان کرد تا به شناسایی و کاربرد بهتر روش های آموزش کمک کند:
اعمال قضاوت های متفاوت نسبت به آثار هنری .
کاربرد مهارت های زبانی و پژوهش ادراکی مبتنی بر فعالیت های عملی .
به کارگیری ابزارهای آموزشی گسترده، آثار اصیل هنری، بازدید از موزه ها، گالری ها و دیدار با هنرمندان .
استفاده از اشکال مختلف هنرهای تجسمی، هنرهای کاربردی و صنایع دستی .
توجه به ویژگی های ظاهری آثار هنری و بحث درباره زیبایی ظاهری و ویژگی های حسی .
تأکید بر بازگویی داستان و زندگی هنرمندان .
روشهای تدریس تاریخ هنر
به منظور تدریس مناسب تاریخ هنر توسط معلمان در دوره ابتدایی، روشها و فعالیت های یادگیری ازجمله سازماندهی تصاویر ذهنی، تبیین اهداف هنری، منابع مطالعاتی، فعالیت های کارگاهی استفاده می شوند.
روشهای تدریس زیبایی شناسی
یکی از شیوه های آموزش زیبایی شناسی به ویژه در دوره ابتدایی، کنکاش و مباحثه ساختاری[۸۲] است. معلمان می توانند با استفاده از این شیوه، زیبایی شناسی را در دانش آموزان تقویت کنند؛ این رویکرد، شکلی از گفتگوی ساختاربندی شده است.
روش های آموزش نامناسب برای آموزش هنر
تولید و ساخت مکانیکی[۸۳]
بدین معنا که معلم انجام فعالیت تولیدی مورد نظر و علاقه ی خود را به طور یکسان برای همه ی دانش آموزان تجویز کند. این فعالیت ارزش هنری نداردو تنها خاصیت آن ایجاد مشغولیت برای دانش آموزان است.
هنر تمیز و پاکیزه[۸۴]
بدین معنا که معلم آن قدر بر رعایت پاکیزگی و نظافت در انجام فعالیت هنر تأکید کند، که در دانش آموزان نوعی واهمه از به کارگیری آزمایشی رسانه ها، مواد و ابزار تازه شکل گیرد و در نتیجه کنجکاوی، ماجراجویی و خلاقیت، آن هم در حوزه ای که باید مهد پرورش چنین ظرفیت ها باشد، رو به افول گذارد.
آزادی مطلق و غیر مقید[۸۵]
بدین معنا که معلم ، آموزش هنر را یکسره کنار بگذارد. چنین معلمی که تأکید بر ابراز آزادانه ما فی الضمیر بدون هرگونه مداخله ی بزرگسالان دارد، گرچه ظاهراً حس عمیقی نسبت به هنر ازخود نشان می دهد، لیکن در واقع معنا و مفهوم تدریس را درک نکرده است. آموزش هنرصرفاً برای آزاد سازی هیجانات و احساسات متراکم و سرکوب شده نیست.
هنر فرمولی[۸۶]
بدی معنا که معلم برای تولید اثر هنری، فرمول ها و قواعدمورد علاقه ی خود را به دانش آموزان تحمیل کند. مثلاً کاربرد اشکال ساده ی هندسی ممکن است مورد علاقه ی یک معلم ریاضی باشدرفتار و رویه چنین معلمی نیز در تعارض با روح هنر است و امکان هر نوع ابراز وجود فردی در خلق اثر هنری را از دانش آموزان سلب می کند(مهرمحمدی، ۱۳۹۰: ص۱۳۰).
تلفیق هنربا مفاهیم و مواد درسی
تلفیق برنامه درسی یک نیاز رو به توسعه است که عمدتاً به دلیل کاستی ها و معایب برنامه های درسی متداول (رشته محور و موضوعی) مطرح شده است. انفجار دانش و اطلاعات، گسیختگی و پراکندگی بخش های گوناگون برنامه درسی موضوع محور و رشته ای و عدم ارتباط آن با واقعیات زندگی شخصی و اجتماعی یادگیرندگان و نتایج و پیامدهای ناگوار برنامه های درسی موجود، موجب توجه هر چه بیشتر صاحب نظران به مقوله تلفیق برنامه درسی گشته است(احمدی و مهرمحمدی، ۱۳۸۰).
تلفیق به طور کلی به معنای درآمیختن و ارتباط دادن حوزه های محتوایی است که غالباً مجزا از یکدیگر در برنامه درسی مدارس گنجانده می شود. طراحی برنامه درسی تلفیقی با روش هایی گوناگون صورت گرفته که هر یک ویژگی ها، قابلیت ها و امتیازات خاصی دارند. تلفیق به شیوه ای می گویند که در آن بخش های وابسته به هم در یک کل بزرگتر مرتبط می شوندیا یک رابط متوازن با یکدیگر برقرار می کنند(مهرمحمدی، ۱۳۷۷).
برنامه درسی تلفیقی، مجموعه ای است از تجربه های یادگیری برنامه ریزی شده، که نه تنها با نگاهی کل نگرمجموعه ای از اطلاعات و دانش مشترک را به صورت الگو، نظام و ساختار در اختیار یادگیرنده قرار می دهد، بلکه توانایی یادگیرنده را برای دریافت یا کشف ارتباط های نو افزایش می دهدو از آن طریق او را به سوی خلق الگوها، نظام و ساختاری جدید سوق می دهد(احمدی، ۱۳۸۸).
مطالعات انجمن ملی برنامه درسی مشترک(۲۰۰۰) نشان داده است که عملکرد دانش آموزان و فهم آن ها در رویکرد تلفیقی به برنامه درسی بهتر از رویکرد درون رشته ای است. برنامه درسی تلفیقی موجب بهبود و عادات کار گروهی، خودراهبری دانش آموز، افزایش انگیزه، کسب مهارت های علمی، یادگیری عمیق، پیداکردن روابط جدید، تأکیدبر روی پروژه، منابع و موادیادگیری، انعطاف پذیری و… می شود(شرفی به نقل ازیوسف زاده، ۱۳۹۲).
رویکرد تلفیقی به برنامه درسی و هنر به معنی آن است که ایده‌ها و مفاهیم آموزشی سایر دروس می‌تواند در خدمت یادگیری هنر قرار گیرد. از این‌رو کارکرد اولیه هنر و نقش ثانویه و تقویتی برنامه درسی وآموزش سایرحوزه های یادگیری مورد تأکید است. به‌عبارت دیگر در ساعت هنر، مفاهیم آموزشی در خدمت یادگیری هنر است، همانطورکه در ساعت سایرحوزه ها، هنر می‌تواند در خدمت یادگیری آن قرار بگیرد. در این نوع رویکرد تلفیقی به برنامه درسی هنر، ایجاد پیوند مفاهیم آموزشی و شکل‌های هنری همچون طراحی و نقاشی، هنرهای دستی (کاردستی)، خوشنویسی، عکاسی

دانلود کامل پایان نامه در سایت pifo.ir موجود است.

، نمایش و موسیقی با هدف یادگیری بهتر دانش‌آموزان (در درجه اول یادگیری درس هنر و در درجه دوم یادگیری سایرحوزه ها) صورت می‌گیرد. دانش آموزان با به کارگیری مواد و ایده‌های گرفته شده از مفاهیم آموزشی ، به خلق اثر هنری در شکل‌هایی از هنرهای تجسمی و نمایشی، می‌پردازند. به این ترتیب انتظار می‌رود خلق اثر هنری در یک حوزه به یادگیری آن حوزه بیانجامد(شرفی، ۱۳۹۳: ص۱۴).
این نوع رویکرد تلفیقی به برنامه درسی(فرابرنامه درسی/ مدل دانه تسبیحی) با نوع دیگری از برنامه درسی تلفیقی (مدل های محاط شده) « شکل شماره ۱ » همخوانی دارد (مهرمحمدی ۱۳۷۸). اگر بخواهیم به صورت مفهومی بیان کنیم، این نوع تلفیق (محاط شده) از طریق محاط کردن و نشاندن یک یا چند ماده درسی (یک حوزه یاحوزه های یادگیری-کارکرد ثانویه) در ماده درسی دیگر (درس هنر) درشکل زیر نشان داده شده است. فعالیت ‌های یادگیری در این نوع تلفیق در جهت تقویت و پیشرفت یادگیری در درجه اول درس هنر و در درجه دوم سایرحوزه های یادگیری ویا برعکس است.این سه مدل در صفحه بعد به نمایش در آمده است:
کاربرد تکنولوژی جدید در آموزش هنر
برداشت سنتی نسبت به کاربرد کامپیوتردر آموزش، که آن را مختص حوزه های کمیت پذیر آموزشی می دانند، باید کنار گذاشته شود و در حوزه هایی همچون هنر، که سر و کار با کیفیت دارند، نیز به شکل مؤثری در خدمت بهبود کیفیت آموزش قرار گیرند(ماتیوز[۸۷]،۱۹۹۷). کامپیوتر را دشمن یا رقیب آموزش سنتی هنر دانستن، خطاست. ضرورت ها یا امتیازات مترتب بر کاربرد تکنولوژی جدید در آموزش هنر را می توان به شرح ذیل دانست:
سهولت استفاده[۸۸] ؛
کاربردهای فراوان و روان[۸۹] ؛
تناسب با شرایط روز[۹۰] ؛
برانگیختن علاقه ی دانش آموزان[۹۱] ؛
ارتقای جایگاه هنر در برنامه درسی مدارس[۹۲] ؛
فراهم ساختن امکان همکاری با معلمان سایر دروس، که زمینه ی رشد حرفه ای معلمین هنر و همچنین تلفیق هنر با سایر مواد درسی را فراهم می کند؛
امکانات بی نظیر و بی حد و حصرموجود در سایت های اینترنتی؛