دانلود پایان نامه

* سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری
* سازمان فرهنگی- تفریحی شهرداری
1-9- مشکلات تحقیق
در هر پژوهش برخی از عوامل مانع از اجرای مطلوب آن می شود. پژوهش حاضر با محدودیت ها و کمبودهایی مواجه بوده که در ذیل به مهم ترین آنها اشاره می شود.
* فقدان منابع معتبر داخلی و خارجی راجع به ورزش های هوایی و عدم وجود استانداردها جهت مکان یابی ورزش های هوایی
* عدم همکاری برخی از مسوؤلین در ارائه اطلاعات و آمار
* در دسترس نبودن مطالعات انجام شده در زمینه پژوهش

فصل دوم
تعاریف، مبانی نظری و روش ها

امروزه نقش ورزش در صنعت و رونق اقتصادی شهرها و مناطق غیر قابل انکار است و جذابیت فعالیت های ورزشی در نزد مردم بیش از گذشته است. علاقه گروهی از جهانگردان به ورزش، سبب گردیده تا در ایام مسافرت از امکانات ورزشی بهره بگیرند. ورزش هایی از قبیل تنیس، اسکی، شکار، ماهیگیری و … می تواند نظر گردشگران ورزش دوست را جلب نماید. یکی از ورزش هایی که بسیار مورد توجه گردشگران می باشد، ورزش های هوایی است که هر منطقه ای با توجه به شرایط طبیعی خاص خود می تواند آن را توسعه دهد و زمینه جذب گردشگران را فراهم نماید. در این فصل از تحقیق ضمن بیان و مفهوم گردشگری و انواع آن، اشاره اجمالی به انواع ورزش های هوایی، دیدگاه ها و مبانی نظری آن شده و در پایان به روش ها و تکنیک های مورد استفاده اشاره گردیده است.

2-1- تعاریف و مفاهیم:
2-1-1-گردشگری1:
گردشگری براساس تعریف سازمان جهانی گردشگری، به کلیه فعالیت های افرادی اطلاق می شود که به مکان هایی خارج از محیط عادی خود به منظور گذراندن اوقات فراغت، انجام کار و سایر هدف ها، برای مدت کمتر از یک سال می روند. به این ترتیب، محور توریسم از مسافرت هایی که صرفاً به منظور گذراندن تعطیلات و سپری کردن چند روز برای دیدار دوستان و آشنایان و بازدید از مناطق جذاب انجام می گیرد، بسی فراتر می رود (زاهدی، 1385: 4). از نظر مفهوم، جهانگردی فعالیتی انسانی است و در برگیرنده سفر از مبدأ به مقصد است که به منظور تفریح یا تجارت صورت می گیرد. بنابراین تفریح و فعالیت های تفریحی جزئی از توریسم به شمار می روند. بدین معنا که فعالیت هایی که یا جنبه رسمی دارند، همچون بازی ها و سرگرمی های ویژه یا جنبه غیر رسمی دارند، همانند پیک نیک (گل گشت)، راهپیمایی، کوه نوردی و ماهیگیری(مجتبوی، بهمن پور، 1387: 15).
صنعت گردشگری که مبنای آن بر سفر استوار است در بردارنده اهداف جامعی در زمینه های سیاحتی، زیارتی و غیره می باشد. از این رو زمینه فعالیت آن از سایر فعالیت های اقتصادی بیشتر و هزینه سرمایه گذاری آن به مراتب کمتر از سایر فعالیت های اقتصادی است، زیرا بسیاری از یافته های باستانی، آثار تاریخی، چشم اندازهای طبیعی با اندک سرمایه گذاری و رعایت صحیح ضوابط و معیارهای استاندارد صنعت گردشگری، می تواند به جاذبه های گردشگری ارزشمندی مبدل گردند(وارثی، 1375: 28).
2-1-2- گردشگر:
در فرهنگ وبستر، گردشگر به کسی اطلاق می شود که برای سرگرمی و تفریح یا به قصد امور فرهنگی سفر می کند. در فرهنگهای لغت فارسی، این عبارات در وصف گردشگر آمده است: جهان گردنده، آنکه در اقطار عالم بسیار سفر کند. سیاح کسی که در شهرها و کشورهای دیگر سیاحت کند و جهان نورد(کاظمی، 1386: 21). اصطلاح گردشگر شامل همه مردم می شود. بعضی از آنها از داخل کشور، مثلاً از یک روستا یا جزیره می آیند که گردشگر داخلی نامیده می شوند و بعضی از کشورهای مختلف می آیند که گردشگر بین المللی نامیده می شوند (Tapasi& et al , 2002: 4).
با توجه به طول مدت مسافرت، نوع تأسیساتی که به خدمت گرفته می شود، فصل و چگونگی سازماندهی مسافرت، همچنین انگیزه های گوناگون که موجب پیدایش یک جریان توریستی می شود، میتوان اشکال مختلفی از گردشگری را از هم تمیز داد. لیکن عوامل مختلفی را که برای طبقه بندی اشکال مختلف گردشگری مور استفاده قرار می گیرند یکسان نیستند(رنجبردستنایی، 1390: 70). بر اساس عواملی مانند مکان، زمان ، انگیزه سفر و… می توان تقسیم بندی هایی ارائه نمود، که در ذیل یک تقسیم بندی از توریسم بیان شده است.
2-1-3- انواع گردشگری:
2-1-3-1- گردشگری ماجراجویانه2
یکی از انواع توریسمی که سریعاً در حال گسترش است، توریسم علاقمندان ویژه3 و توریسم ماجراجویانه است. توریسم علاقمندان ویژه به توریست هایی اطلاق می شود که معمولاً در گروه های کوچک برای یاد گرفتن و تجربه در باره ویژگی های مخصوص یک منطقه به آنجا سفر می کنند (فرج زاده اصل، 1384: 42). نمونه هایی از این نوع گردشگری عبارتند از: غارنوردی، کوهنوردی و دریانوردی که در کلیه این فعالیتها، طبیعت فرد را به تلاش و چالش وا می دارد و این تلاشها با هیجان همراه است (زاهدی، 1385: 28).
2-1-3-2- گردشگری فرهنگی4
توریسم فرهنگی در ارتباط با فرهنگ، تاریخ و باستان شناسی مردم محلی است (کریمی پنابندانی، 1385: 64). مقصود از توریسم فرهنگی بحث درباره آن بخش از این صنعت است که به جذابیت های فرهنگی توجه خاص می کند. این جنبه های جذاب، متفاوت اند وکارهای انجام شده موزه ها، نمایشگاه ها و از این قبیل چیزها را در بر می گیرند. در کشورهای توسعه یافته، جذابیت های فرهنگی شامل موزه های هنری، نمایش نامه ها، ارکسترها و سایر کارهای هنری و موسیقی می شود (چاک وای گی، 1385: 155).

مطلب مرتبط :   دانلود مقاله با موضوعاعتبارسنجی، مدل ریاضی، مدل پیشنهادی، الگوریتم ژنتیک

2-1-3-3- گردشگری ورزشی
پیدایش رشتههای مختلف ورزشی، ذوق و شوق مردم
به ویژه جوانان به ورزش و دیدن مسابقات ورزشی امروزه به صورت یکی از فعالیتهای تفریحی، آموزشی و فرهنگی مردم جهان درآمده است. هماکنون از ورزش و مسابقات ورزشی برای ایجاد مودت و دوستی میان ملتها، گفتگوی تمدنها و مبارزه با فساد استفاده میشود. از این رو، هر ساله، میلیونها پیر و جوان برای شرکت در مسابقات ورزشی یا دیدن آنها راهی سرزمینها و کشورهای جهان میشوند (محلاتی،54:1380). گردشگر ورزشی بازدید کننده موقتی است که حداقل 24 ساعت در محل رویداد اقامت می کند و هدف اصلی او شرکت در رویدادهای ورزشی است، در عین حال جاذبه های دیگری نیز ممکن است وجود داشته باشد(Nogowa,Yamguchi, 1996: 46).
گردشگری ورزشی صنعتی نسبتاً جدید و حتی در حال افزایش در صنعت گردشگری با تمرکز بر برنامه ریزی در کشورهای در حال توسعه است. همچنین عقیده بر آن است که گردشگری ورزشی باید جوامع شهر و روستایی را از جنبه های اقتصادی و اجتماعی بازسازی نماید. به نظر می رسد، گردشگری ورزشی باید از طریق جذب گردشگر، کیفیت زندگی افراد و در نتیجه رفاه اقتصادی جوامع محلی بهبود بخشد(همافر و دیگران، 2011: 34).
در کل گردشگری ورزشی سه رفتار عمده را در بر می گیرد: شرکت کردن (گردشگری ورزشی فعال)، تماشا کردن (گردشگری ورزشی رویداد یا غیرفعال) و بازدید کردن از جذابیت های مشهور مربوط به ورزش مثل بازدید از شخصیت های ورزشی، موزه های ورزشی، ورزشگاه های مهم و غیره (گردشگری خاطرات ورزشی) (اسدی و دیگران، 1389: 49).
2-1-3-4-گردشگری شهری
گردشگری شهری عبارت است از مسافرت به شهر با انگیزه‌های مختلف بر پایه جاذبه‌های گوناگون، امکانات و تسهیلات شهری که در شخص ایجاد جذابیت و انگیزه می‌نماید.گردشگری شهری ترکیب پیچیده‌ای از فعالیت‌های مختلف است که از به هم پیوستن ویژگی‌های محیطی و میزان توانمندی و کشش شهر در جذب بازدید کنندگان، و ارائه خدمات است (موحد، 1386: 34).

2-1-3-5- گردشگری بهداشتی و درمانی
مقصود از این توریسم مسافرت برای درمان به مکانهایی است که فرد بتواند از خدمات پزشکی استفاده کند. بنابراین این چنین گردش یا سفری مستلزم فعالیتهای گوناگون می شود که در هریک مسأله بهداشت و سلامت فرد مدنظر است. نمونه های اصلی این نوع سفرها عبارتند از مراقبت های بهداشتی، زیبایی اندام، گذراندن دوره نقاهت و بازپروری، استفاده از چشمه های آب درمانی و مناطق آب و هوایی و . . .(مهدوی، 1383: 22).
2-1-3-6- اکوتوریسم5
اکوتوریسم نوعی گردشگری طبیعی و پایدار است که با مشارکت گردانندگان بومی و بهره گیری از پتانسیل های طبیعت گردشگری میسر می شود. سازمان جهانی گردشگری6، گردشگری طبیعی را به صورت زیر تعریف می کند: نوعی از گردشگری که در آن مسافرت به منابع طبیعی(که به نسبت بدون آسیب مانده) با اهداف مطالعاتی و بهره بصری از منظر و رستنی های طبیعت و حیات وحش و با توجه به جنبه های فرهنگی هم در گذشته و هم در حال صورت می گیرد (میر سنجری،7:1385). این نوع گردشگری به لحاظ آرمانی جهانگردی دوستدار طبیعت است و در ادبیات فارسی طبیعت گردی ترجمه شده و گرایش و پدیده ای نسبتأ نو در صنعت جهانگردی محسوب می شود. این گردشگری مشتمل بر فعالیت هایی همچون غارپیمایی، کوهنوردی، کوه پیمایی، کاوش های زمین شناسی، پیاده روی در طبیعت، غواصی، موج سواری، اسکی روی آب، قایقرانی، ماهیگیری، شکار و آب درمانی است (تولایی، 1386: 122).
2-1-4- ورزش
ورزش به شیوه های مختلف و از دیدگاه های مختلف تعریف می شود. برای مثال در آمریکای شمالی، اصطلاح ورزش اغلب به بازی رقابتی شامل مفاهیم مرتبط با زمان، فضا و قوانین فرموله شده می شود. با این حال، دیگر تعاریف، تفسیرهای جامع تری از ترکیب عناصر غیر رقابتی مانند تفریح و سرگرمی و سلامتی را ارائه می دهند(Hudson,2003: 2).
ورزش در لغت فارسی، اسم مصدر از فعل ورزیدن است و به طور کلی، به معنی عمل کردن، انجام کار پیاپی، به کارگماری فکری و جسمی و یا، به معنی اجرای مرتب تمرین های بدنی به منظور تکمیل قوای جسمانی و روحانی است(سعیدنیا، 1382: 49).
2-2- دیدگاه ها و مبانی نظری
2-2-1- اهداف اصلی توسعه ورزش در فضای شهری:
2-2-1-1- اهداف جسمانی:
اهداف جسمانی ورزش شامل تقویت قوای عمومی بدن و ایجاد ورزیدگی و هماهنگی در بین اعضاء و اندام ها، برای برخورداری از قدرت، سرعت، مهارت، ایجاد استقامت در برابر فشارهای جسمی و کارهای طولانی و درازمدت، افزایش قدرت تخیل، اصلاح و بازسازی ناتوانی بدن و توان بخشی به منظور رفع نقص ها و نارسایی های فیزیکی و ایجاد بهره وری می باشد(تاجیک، 1388: 31).
2-2-1-2- اهداف روانی:
شامل کشف و شناخت استعدادهای نهفته و شناخت استعدادهای روانی و حرکتی، پرورش و شکوفایی دیگر قابلیت های ذاتی و خدادادی، انگیختن فرد برای تحرک و جلوگیری از خمودگی، نگرانی های روانی، انزواجویی ها، یأس ها و ترس ها می باشد(سعیدنیا، 1382: 50). ورزش در درمان بسیاری از بیماری ها از جمله افسردگی تأثیر به سزایی دارد.
2-2-1-3- اهداف اجتماعی:
شامل پرورش و پذیرش و احترام به قوانین گروهی و مقررات اجتماعی، پرورش توان مدیریت و حس مسوؤلیت پذیری، جلوگیری از اشاعه آسیب های اجتماعی و تقویت همبستگی اجتماعی می باشد.
همچنین در بعد اجتماعی ورزش بایستی به نکات زیر هم توجه کرد:
الف) افزایش تکنولوژی و ماشینی شدن زندگی روزمره انسان
ب) افزایش وقت برای تفریح و استراحت
ج) بالابردن سطح زندگی
د) تغییرات در آموزش و پرورش(حجت، 1386: 14).
اهتمام به موضوع اجتماعی شدن و رابطه آن با ورزش زمانی به
اوج خود رسید که سمیناری بین المللی با موضوع ((اجتماعی شدن از طریق ورزش)) برپا شد.این سمینار که در سال 1971 در کانادا برگزار گردید به این نتیجه رسید که فرهنگ بدنی عاملی مهم در اجتماعی شدن فرد می باشد(انورالخلولی، 1383: 200).
2-2-1-4- اهداف معنوی و اخلاقی:
چون برنامه های تربیت بدنی امکان و شرایطی دارد که شخصیت و ماهیت افراد بروز می کند و آشکار می گردد. لذا رفتار و اعمال ناشایسته شناخته می شود و جایگزینی خصایص انسانی و رعایت قوانین صورت می گیرد. بدین گونه هر فرد می تواند از احترام لازم در بین دسته و جامعه خود برخوردار گردد. این ارتباط مطلوب شکل گرفته و به صورت اخلاق درآمده و به قلمروهای خارج نیز انتقال یافته و مشاهده می شود(کوشافر، 1381: 68).
2-2-1-5- اهداف اقتصادی :
امروزه به همان نسبت که درآمدهای ملی صرف ورزش می‌شود در بعضی از رشته‌های ورزشی در کوتاه مدت و در
بعضی از دیگر رشته‌های ورزشی در درازمدت می‌توان میزان برگشت سرمایه را به صورت مستقیم و غیرمستقیم مشاهده نمود. به دنبال سرمایه‌گذاری در ورزش میزان اشتغال مستقیم و غیرمستقیم افزایش می‌یابد و در کنار آن امکان جذب درآمد از طریق برگزاری مسابقات بین‌المللی، جذب گردشگران و سطح سلامت و بهداشت جسمی و روانی جامعه افزایش می‌یابد ((www.tebyan-zn.ir.
2-2-2- ورزش های هوایی7:
ورزش های هوایی مجموعه ای از فعالیت های هوانوردی از قبیل پروازهای تیمی و انفرادی آکروجت، پرواز با انواع گلایدرها مانند هواپیمای گلایدر، کایت و پاراگلایدر، پرواز با بالن هوای گرم، پرش سقوط آزاد، ساخت و پرواز هواپیمای مدل و غیره را شامل می شود(www.qazvinpara.blogfa.com). در این قسمت به انواع ورزش های هوایی پرداخته می شود.
فدراسیون ورزشهای هوایی8، ورزش های هوایی را به شرح زیر دسته بندی می نماید:
2-2-3- انواع ورزش های هوایی:
– بالنها و سفینه های فضایی9
– هوانوردی عمومی10
– گلایدرها11
– هواپیمای مدل12
– چتربازی13
– آکروباسی هوایی14
– رکوردهای هوایی و فضائی15
– کایت و پاراگلایدر16
– میکرولایت17
– هلیکوپتر و اتوژیرو18(www.khoozestanflyschool.blogfa.com).
2-2-3-1- بالون ها و سفینه های فضایی :
2-2-3-1-1- بالون:
پرواز با بالون، فعالیت پرواز با بالون های هوای گرم است. بالون وسیله ای سبکتر از هواپیما است که بدون موتور رانده می شود و از طریق استفاده از رانش گاز یا بخار موجود در هوا پرواز می کند (Federal Aviation Administration, 2001:G2). جنبه های جذاب بالون سواری عبارتند از : آرام بودن ، عدم احساس حرکت. از آنجایی که بالون با جهت باد حرکت می کند، مسافران به طور مطلق باد را احساس نمی کنند به جز مدت کوتاهی در طول پرواز که بالون در جریان هوا از جهات یا با سرعت های مختلف صعود یا نزول می کند(en.Wikipedia.org). به همین سبب افرادی که دچار بیماری قلبی می باشند و علاقه مند به ورزش های هوایی هستند به این نوع از ورزش های هوایی روی می آورند. اما این ورزش به دلیل هزینه بسیار بالا، مورد توجه عموم مردم قرار نمی گیرد. بالون با یک کشتی هوایی که هواگرد شناوری است که می تواند در هوا به گونه ای کنترل شده حرکت کند، ناهمسان است.
2-2-3-1-2- سفینه فضایی یا کشتی فضایی :
نوعی بالون عظیم الجثه مشابه زیردریایی، سفینه فضایی یا کشتی فضایی نامیده می شود

مطلب مرتبط :   پایان نامه با موضوعزیست محیطی، پوشش گیاهی، مورفولوژی، پارک های شهری

دیدگاهتان را بنویسید