مقاله رایگان درمورد سلاح های شیمیایی


1. اقدامات هیئت اعزامی در ایران
پس از ورود هیئت به ایران یعنی 26 فوریه 1986 (7 اسفند 1364) به ملاقات با مسئولان در وزارت امور خارجه و توجیه برنامه های سفر پرداختند و پس از آن عازم بیمارستان شهید لبافی نژاد شدند و در آنجا به مصاحبه و معاینات پزشکی پرداختند.
در روز دوم مأموریت هیئت با هواپیما به پایگاه شکاری امیدیه رفتند و از آنجا راهی منطقه ی عملیاتی والفجر شدند و به مشاهده تکه های بمب ها و راکت های شیمیایی و بمب های عمل نکرده و جمع آوری نمونه ها، خاک و وسایل آلوده پرداختند.
روز سوم نیز هیئت در منطقه ی عملیاتی والفجر به جمع آوری اطلاعات پرداختند و پس از آن به بیمارستان های اهواز که مصدومین شیمیایی در آنجا بستری بودند مراجعه و به معاینه و مصاحبه با آنان پرداختند. و پس از آن به تهران بازگشتند.
در روز چهارم، هیئت اعزامی به معاینه دقیق تر مصدومان و مصاحبه با آنان و پزشک معالج شان در بیمارستان های تهران پرداختند.
در روز آخر کار هیئت اعزامی 2مارس 1986 (11 اسفند 1364)، هیئت به اطراف بانه و سردشت اعزام شدند. و به معاینات پزشکی مصدومان و اجساد شهدا پرداختند و بعد از جمع آوری نمونه های لازم به تهران بازگشتند تا برای تکمیل گزارش خود راهی ژنو شوند.
2. گزارش هیئت اعزامی
گروه اعزامی از سوی دبیرکل سازمان ملل متحد گزارش خود را که شامل 58 بند و 5 ضمیمه بود را در 7 مارس 1986 (16 اسفند 1364) به دبیر کل ارائه داد. هیئت اعزامی نتیجه تحقیقات خود را بدین شرح اعلام کردند:
«این هیئت که به درخواست دبیرکل سازمان ملل متحد و به منظور تحقیق و بررسی درباره کاربرد سلاح های شیمیایی در مناقشه عراق و ایران از 26 فوریه 1986 تا 2 مارس 1986 از ایران دیدار کرد. و به اتفاق آراء نتایج تحقیقات به شرح ذیل است:
در مناطقی که در حوالی آبادان بررسی کردیم. در یافتیم که نیروهای عراقی علیه مواضع ایرانی سلاح های شیمیایی به کار برده اند.
بررسی معاینات و آزمایشات پزشکی و نیز اظهارات مصدومان ایرانی و عراقی که از فاو آورده شده بودند مشخص کردند که نیروهای عراقی همچنان از سلاح های شیمیایی در منطقه جنگی استفاده می کتد.
بر اساس مدارک آزمایش شده به دست متخصصین نوع سلاح به کار گرفته شده بمب های هوایی بوده است.
سلاح ها حاوی گاز خردل بوده است.
میزان و مقدار گاز خردلی که مورد استفاده قرار گرفته با توجه به محدودیت زمانی و امکانات منابع قابل اندازه گیری نبود با این وجود با توجه به بیش از 700 مصدوم جنگی در تهران و اهواز که ما عملاً مشاهده نمودیم، به نظر می رسد دامنه کاربرد سلاح شیمیایی در سال 1986 بسیار وسیع تر از سال 1984 بوده است.»( 17911/S ، 1986، UN)
دبیرکل نیز طی نامه ای گزارش هیئت اعزامی را به پیوست یادداشت 15 بندی خود به شورای امنیت ارسال نمود.
3. سومین بیانیه شورای امنیت
شورای امنیت پس از تحویل گرفتن گزارش کارشناسان اعزامی به ایران سه جلسه برای بررسی این گزارش برگزار کرد. که این بار هم با حمایت حامیان عراق از جمله آمریکا و شوروی سابق شورا به انتشار بیانیه ای در تاریخ 21 مارس 1986 اکتفا کرد. که در این بیانیه چنین ابراز شده است: «اعضای شورا از گزارش نهایی کارشناسان مبنی بر این که نیروهای عراقی در فواصل مختلف و نیز اخیراً در طی حمله ایران به خاک عراق از سلاح های شیمیایی استفاده کرده اند اظهار نگرانی نمودند و همچنین اعضای شورا کاربرد مداوم سلاح های شیمیایی را نقض آشکار پروتکل 1925 ژنو در خصوص ممنوعیت استفاده از تسلیحات شیمیایی در جنگ است به شدت محکوم کردند.اعضاء شورا بیانیه های رئیس شورای امنیت در تاریخ 30 مارس 1984 و 25 آوریل 1985 را یاد آور و خواستار رعایت مفاد پروتکل ژنو شدند.»( 17932/S ، 1986، UN)
در این بیانیه و قطعنامه 582 شورا با نام بردن عراق به عنوان به کار گیرنده سلاح های شیمیایی گام مثبتی را در این زمینه برداشت اما در این بیانیه شورا به طور تلویحی ایران را متجاوز شناخت. در این بیانیه هم مانند بیانیه های قبلی هیچ گونه تدابیری برای جلوگیری از استفاده سلاح های شیمیایی را ارائه نداده است.
گفتار چهارم: استفاده مجدد عراق از سلاح های شیمیایی و اعزام چهارمین هیئت تحقیق
حملات شیمیایی عراق علیه مواضع جمهوری اسلامی ایران پایانی نداشت و پس از بیانیه های شورا خلاف آنکه رژیم بعثی عراق را از استفاده از سلاح های شیمیایی منع کند رژیم عراق را به استفاده از این سلاح ها جسورتر نمود. در پایان سال 1365 و اوایل 1366 عراق بارها از سلاح شیمیایی علیه رزمندگان و غیرنظامیان استفاده نمود. که در پی آن دولت جمهوری اسلامی ایران مجدداً از دبیرکل سازمان ملل متحد درخواست تعیین و اعزام هیئتی جهت تحقیق در این مورد را نمود.که پس از دو هفته از درخواست ایران هیئتی با همان ترکیب هیئت های قبلی جهت تحقیق در مورد ادعای ایران به مناطق اعزام شدند. این هیئت همچنین با درخواست کشور عراق مبنی بر استفاده ایران از سلاح های شیمیایی جهت تحقیق ادعای عراق نیز مأموریت داشت.
1. اقدامات هیئت در ایران
اعضای هیئت در 23 آوریل 1987 (3 اردیبهشت 1366) پس از ورود به تهران در جلسه توجیهی در وزارت امور خارجه ایران حضور یافتند و پس از آن از مراکز تحقیقات بیوشیمی و بیوفیزیک تهران بازدید و سپس در بیمارستان بقیه الله و بیمارستان لقمان مصدومان شیمیایی را معاینه و با آنان مصاحبه کردند.
در روز دوم، هیئت به خوزستان و خرمشهر عزیمت کردند. اعضای هیئت به پنج منطقه عملیاتی که آثار و بقایای حملات شیمی ایی عراق بر جا مانده بود رفتند و سپس در بیمارستان امام حسین (علیه السلام) که مورد حمله شیمیایی قرار گرفته بود به نمونه برداری پرداختند. پس از آن به تهران بازگشتند.
در روز سوم، برای بررسی آثار حملات شیمیایی عازم کرمانشاه شدند که به دلایل نامساعد بودن هوا نتوانستند از مناطق مورد حمله بازدید کنند و به تهران بازگشتند.
در روز چهارم، به معاینه مصدومان شیمیایی کردستان که در بیمارستان لبافی نژاد تهران بستری بودند پرداختند و پس از آن به تحقیق و بررسی نمونه های جمع آوری شده در این چند روز پرداختند.
در روز پنجم، اعضای هیئت به کرمانشاه عزیمت کردند و در بیمارستان 22 بهمن با مصدومان مناطق شقلاوه، اربیل و سلمانیه ی عراق ملاقات و آنها را معاینه کردند.
در روز ششم، هیئت اعزامی در پایگاه آبعلی بقایای بمب ها و راکت های جمع آوری شده را بازدید و بررسی کردند. و پس از آن راهی تهران شدند. در همین روز بود که مناطق بانه و سردشت مورد حمله شیمیایی عراق قرار گرفت.
در روز آخر مأموریت خود در ایران یعنی 29 آوریل 1987 (9 اردیبهشت 1366) پس از جمع بندی نتایج خود در ایران بنا به درخواست عراق مبنی بر حمله شیمیایی ایران راهی بغداد شدند.
2. گزارش چهارمین هیئت تحقیق
هیئت اعزامی در اجرای مأموریت خود از تاریخ 23 الی 29 آوریل1987 (3 تا 9 اردیبهشت 1366) در ایران و 29 آوریل تا 3 می در عراق گزارش خود را در 6 می 1987 در 66 بند و 7 ضمیمه تنظیم و تقدیم دبیرکل کردند. کارشناسان اعزامی خلاصه نتایج خود را در بند 65 و 66 چنین بیان کردند:
«65. نتایج تحقیقات به شرح ذیل است:
در مناظق اطراف خرمشهر ایران که هیئت اعزامی بازدید کرد از سلاح های شیمیایی علیه مواضع ایران استفاده شده است. علاوه بر افراد نظامی، اشخاص غیر نظامی نیز در این حملات مصدوم شده اند. مهم ترین ماده شیمیایی استفاده شده گاز خردل بود اما احتمالاً عامل اعصاب نیز در برخی مناطق استفاده شده است.
نتایج حاصل از معاینات پزشکی مصدومان و مصاحبه های انجام شده با شاهدان عینی حاکی از آن است که در منطقه ی اطراف بانه در ایران، افراد نظامی به همراه غیر نظامیان بر اثر گاز خردل مصدوم شده اند.
بررسی قطعات سلاح های به دست آمده در خرمشهر نشان می داد که این بمب های شیمیایی مشابه بمب های است که در سال های 1984 و 1986 علیه نیروهای ایرانی به کار رفته است و همچنان نیروهای عراقی استفاده می کنند. علاوه بر آن به احتمال زیاد راکت های شیمیایی نیز در این منطقه به کار گیری شده است.
در منطقه ی اطراف بصره در عراق، که مورد بازدید هیئت قرار گرفت نیروهای عراقی تحت تأثیر گاز خردل و عامل آسیب رساننده به دستگاه تنفسی احتمالاً فسژن قرار گرفته اند. با وجه به فقدان مدارک نمی توان دقیقاً عامل شیمیایی به کار گیری شده را مشخص کرد.
به دلیل ضیق وقت و کمبود منابع و شرایطی که در آن هیئت تحقیقات قرار داشت میزان وسعت عامل های شیمیایی به کار گیری شده امکان پذیر نشد.
66. با توجه به تحقیقات انجام شده در ایران در سال های 1984، 1986 و 1987 و در بیمارستان های اروپا در سال 1985 و همچنین در سال 1987 در عراق به اتفاق آراء نتایج ذیل حاصل گردید:
عراق از سلاح های شیمیایی مکرراً علیه نیروهای ایرانی با پرتاب بمب از هواپیما و به احتمال بسیلر زیاد راکت استفاده کرده است. عامل شیمیایی مورد استفاده گاز خردل و احتمالاً در برخی از موارد عامل اعصاب می باشد.
به علاوه تعدادی از غیرنظامیان ایرانی با سلاح های شیمیایی مصدوم شده اند.
تعدادی از نیروهای نظامی عراق تحت تأثیر عامل های شیمیایی که عمدتاً گاز خردل بوده است و نیز بر اثرکاربرد احتمالی فسژن دچار التهاب ریوی و مصدوم شده اند.» (18852/S ، 1987، UN)
آنچه در این گزارش حائز اهمیت است بند 66 این گزارش می باشد که عنوان می کند در طی سالهای اخیر عراق از سلاح های شیمیایی علیه نظامیان و غیرنظامیان ایرانی استفاده کرده است. و همچنین بند 62 این گزارش که عنوان شده «برخی مقامات رسمی و تعدادی از افراد مصدوم، در مصاحبه عنوان کردند که در خطوط اول استقرار نیرو یعنی در فاصله پانصد تا هزار متری خطوط مقدم دچار مصدومیت شده اند.» که در نتایج تحقیقات و نه در هیچ جای دیگر این گزارش اشاره ای به مصدومیت آنها بر اثر حملات ایران بوده نشده است. که این امر این احتمال را تقویت می کند که دلیل بسیار مصدومیت آنها بر اثر حملات شیمیایی عراق در خطوط مقدم علیه نیرو های نظامی بوده که با وزش باد موجب انتقال بخشی از عوامل شیمیایی به خطوط نزدیک نیرو های عراقی شده است.
دبیرکل نیز با افزودن یادداشتی مبنی بر تأیید گزارش کارشناسان اعزامی در تاریخ 8 می 1987 به شورای امنیت سازمان ملل ارسال نمود.
3. شورای امنیت و بیانیه چهارم
پس از ارائه گزارش کارشناسان سازمان ملل به شورای امنیت این شورا با صدور بیانیه ی ضمن تکرار تحقیقات کارشناسان و ابراز نگرانی از آن همچون گذشته استفاده از تسلیحات شیمیایی را محکوم کرد.
«شورا عمیقاً از ارائه گزارش کارشناسان مبنی بر استفاده های نیروهای عراقی از تسلیحات شیمیایی اظهار نگرانی کرد. غیرنظامیان در ایران با سلاح های شیمیایی مجروح شده اند و پرسنل نظامی عراق نیز بر اثر عوامل جنگ افزارهای شیمیایی متحمل جراحاتی گردیدند. اعضای شورا مجدداً استفاده مکرر از سلاح های شیمیایی را که نقض آشکار پروتکل ژنو است و در آن از تسلیحات شیمیایی در جنگ صریحاً ممنوع شده است به شدت محکوم کردند. اعضاءهمچنین طولانی شدن منازعه را محکوم کردند که علاوه برنقض حقوق بشر دوستانه بین المللی به افزایش آمار مرگ بار انسانی منجر شده است و خسارات سنگین مادی را در دو کشور باعث گردیده و صلح و امنیت در منطقه را به مخاطره افکنده است.»( 18863/S ، 1987، UN)
این چهارمین بیانیه بود که شورای امنیت در آن همانند بیانیه های قبلی استفاده از سلاح های شیمیایی را محکوم می کرد. این نیز به دلیل نفوذ حامیان عراق بر شخص دبیرکل و رئیس شورای امنیت بود که شورای امنیت مبادرت به صدور بیانیه محکومیت بدون اقدام برای مجازات عراق کرد. در این بیانیه شورا نیز به طور غیر مستقیم ایران را محکوم می کند «اعضاء همچنین طولانی شدن منازعه را محکوم کردند و. . . ». با این اوصاف نیز همانند گذشته جهانیان باید شاهد گستردگی حملات شیمیایی عراق می بودند.
دانلود پایان نامه اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید. رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند


گفتار پنجم: واقعه حلبچه و پنجمین هیئت
هولناک ترین مورد استفاده از سلاح های شیمیایی پس از جنگ جهانی اول در روزهای 16 و 17 مارس 1988 (26 و 27 اسفند 1366) در شهر حلبچه رغم خورد. که طی آن بیش از 5000 نفر کشته و حدود دهها هزار نفر مصدوم شدند. این واقعه موجب شد که در درجه اول استفاده عراق از سلاح های شیمیایی به طور گسترده ای در معرض آگاهی عمومی قرار گیرد چرا که علی رغم استفاده از سلاح های شیمیایی علیه نیروهای ایرانی، علیه مردم حلبچه و اتباع خود استفاده نمود. که در پی این واقعه ایران درخواست های مکرری جهت اعزام هیئت کارشناسی از سوی دبیرکل سازمان ملل خواستار شدند.
در پی این درخواست ها دبیرکل سازمان ملل متحد، دکتر مانوئل دومینیگوئز که در هیئت های قبلی نیز حضور داشت را به همراه آقای جیمز هولگر رئیس دبیرخانه خلع سازمان ملل به ایران اعزام کرد. این هیئت همچنین بنا به درخواست عراق مبنی بر استفاده ایران از سلاح های شیمیایی مأموریت بازدید از مناطق عراق را نیز برعهده داشتند.
1. اقدامات هیئت اعزامی در ایران
هیئت اعزامی در تاریخ 28 مارس 1988 (8 فروردین 1367) وارد تهران شد و پس از ملاقات با مقامات ایرانی در بیمارستان شهید لبافی نژاد، بقیه الله، مرکز درمانی شهید مفتح و بیمارستان لقمان الدوله مصدومین شیمیایی را معاینه و با آنان مصاحبه کردند. در روز دوم، نیز در بیمارستان های فوق الذکر در تهران به معاینه و مصاحبه با مصدومین شیمیایی پرداختند.
در روز سوم، به باختران کرمانشاه عزیمت و در مرکز مراقبت از مجروحان شیمیایی به معاینه و مصاحبه با آن ها پرداختند. همچنین در روستای نودشه و نجمال با افرادی که تحت تأثیر سلاح های شیمیایی قرار گرفته بودند ملاقات و مصاحبه کردند و پس از آن به تهران بازگشتند.
در روز 31 مارس 1988 (11 فروردین 1366) با پایان یافتن مأمریت خود تهران را ترک کردند و به ژنو و از آنجا راهی عراق شدند.
2. گزارش هیئت تحقیق
هیئت کارشناسی پس از سفر به دو کشور ایران و عراق و تحقیق در مورد ادعاهای طرفین درگیر نتایج کار خود را در 54 بند و 3 ضمیمه در تاریخ 14 آوریل 1988 برای دبیرکل ارسال کرد. نتایج این تحقیق در بند 54 به شرح ذیل است:
«54. نتایج تحقیق فعلی به شرح ذیل است:
بر اساس معاینات بالینی که در جمهوری اسلامی ایران انجام شد می توان تشخیص داد که بیماران تحت تأثیر سلاح های شیمیایی قرار گرفته اند و تعداد قابل ملاحظه ای از آنها غیرنظامی بودند.
بیشترین عامل شیمیایی که در این موارد استفاده شده گاز خردل بوده است. ولی از ماده ممنوعه استیل کولین استراسه نیز استفاده شده است.
بر اساس معاینات بالینی انجام شده در عراق می توان مشخص کرد که کلیه مصدومان که تحت تأثیر سلاح های شیمیایی قرار گرفته اند همگی از پرسنل نظامی بودند.
عامل شیمیایی مورد استفاده در این موارد گاز خردل بود. برخی نشانه ها وجود دارد که ماده استیل کولین استراسه ممکن است با غلظت کم استفاده شده باشد، اما سند محکمی در این مورد وجود ندارد.
این امکان وجود نداشت که میزان استفاده از عوامل شیمیایی و وسائل مورد استفاده در پرتاب این عوامل را به طور مستقل در هر دو مرحله تحقیقات تعیین کرد.
گواهی تاریخ بستری در هر دو کشور عموماً با یافته های تحقیقات پزشکی اینجانب در خصوص تاریخ های که تحت تأثیر سلاح های شیمیایی قرار گرفته اند همسان بود.»( 19823/S ، 1988، UN)
دبیرکل با افزودن یادداشتی آن را در 25 آوریل 1988 به شورای امنیت ارسال نمود. دبیرکل در یادداشت خود به سوابق اعزام هیئت های کارشناسی سازمان ملل و نتیجه ی]]>