فایل پایان نامه توسعه گردشگری

ه تعریف های بسیاری از آن گردیده است. در این بین برخی از تعریفها جنبه جهانی داشته و برخی دیگر ناشی از موقعیت و منطقهای خاص می باشند. در واقع در اکثر تعریفهای گردشگری که با مطالعه نواحی مختلف ارائه شده است، بیشتر بر شبکه محلی گردشگری تکیه داشته و نیازمندی ها و شرایط خاص محلی را مدنظر قرار می دهند (سقایی، 1388، ص 50). در ادامه به صورت مختصر به مروری بر برخی از تعاریف مطرح شده در رابطه با گردشگری پرداخته میشود.
گردشگری مسافرتی داوطلبانه و موقتی که به علت بهره‌گیری از چشم‌اندازهای تازه و تجربیات جدید در یک سفر نسبتاً طولانی شکل می‌گیرد، تعریف شده است (پاپلییزدی و سقایی، 1390، ص 14).
از دیدگاه هاوکینز (2006)، گردشگری به عنوان اهرمی قدرتمند در توسعه در نظر گرفته شده است و یک صنعت خدماتی است که شامل تعدادی از ترکیبات مادی و غیرمادی میباشد. عناصر مادی شامل سیستمهای حمل و نقل (هوایی، راهآهن، جادهای، آبی و امروزه فضایی)، پذیرایی (مسکن، غذا و تورها) و خدمات مربوط به آن نظیر خدمات بهداشتی و ایمنی میشود. عناصر غیرمادی نیز شامل استراحت، آرامش، فرهنگ، فرار، ماجراجویی و تجربیات جدید و متفاوت میباشد (صیدالی و همکاران، 1390).
پیرس (1981)، با دیدگاهی عرضهمحورانه، گردشگری را شامل جاذبهها، حمل و نقل، اقامتگاهها، تسهیلات پشتیبانیکننده (مانند دفاتر خدمات سفر، خدمات بانکی، خدمات تفریحی، خرید، بیمه) و زیرساختها در نظر میگیرد.
از دیگر تعاریف گردشگری میتوان به تعاریف فنی اشاره کرد که توسط سازمان جهانی گردشگری ارائه گردیده است. این تعاریف بر اساس تمایز قائل شدن در رویکرد به مکان بازدید، تقسیمبندی را پیرامون گردشگری در ابعاد مختلف انجام دادهاند که به صورت زیر میباشند:
گردشگری عبارت است از فعالیت‌های افرادی که برای استراحت، کار و دیگر دلایل به خارج از محیط سکونت معمول خویش سفر کرده و حداکثر برای یک سال متوالی در آنجا اقامت می‌کنند.
گردشگری داخلی (یا بومی): اشخاص مقیم یک کشور که حداکثر برای مدت 12 ماه به محلی در کشور خودشان که خارج از محیط معمول زندگی آنها می‌باشد،‌ سفر کنند و هدف اصلی آنها از این سفر انجام کاری نیست که سرانجام آن در‌یافت مزد از محل مورد بازدید باشد.
گردشگری خارجی (یا بین المللی): افرادی که برای حداکثر مدت 12 ماه به کشوری که محل اقامت معمول آنها نیست و خارج از محیط معمول زندگیشان قرار دارد،‌ سفر کنند و هدف اصلی آنها از این بازدید انجام کاری نیست که سرانجامش دریافت مزد از کشور مورد بازدید باشد.
از دیدگاهی دیگر، گردشگری، از نظر فرهنگی یکی از ابزارهایی است که تعامل بین ملتها و اقوام گوناگون را بر عهده دارد (شکور و همکاران، 1390). از این رو میتوان گردشگری را ترکیبی دانست که هم علم، هم صنعت، هم فرهنگ را در برمیگیرد و نهایتاً محصولاتی از نوع «محصول گردشگری» را برای مصرف و در نتیجه التذاذ مصرف کنندگان خود فراهم میکند. بنابراین می توان در یک نگرش کل نگر بیان داشت که گردشگری عبارت است از: متن فضایی تولید شده در چارچوب عرضه و تقاضای گردشگری، ناشی از کنش متقابل محصول گردشگری، گردشگران، جوامع و دولت میزبان، مراکز دانشگاهی و تحقیقاتی و سازمان های غیر دولتی، در یک مکان جغرافیایی.
باید این نکته را مدنظر داشت که گردشگری صرفاً یک پدیده یک بعدی نیست که در تعاریف خطی قابل بحث باشد، بلکه در برگیرنده ابعاد بسیاری در زمینه‌های مختلفی همچون ابعاد اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و نظیر اینها می‌باشد. همچنین عوامل دیگری همچون طول مدت اقامت، وسیله سفر، مقاصد، تقاضا و نظیر اینها نیز باید در تعریف گردشگری مدنظر قرار گیرد. این فضای تعاملی در شکل زیر نشان داده شده است (سیدعلیپور و اقبالی، 1390).
شکل 2-1: الگوی تعاملی صنعت توریسم (سیدعلیپور و اقبالی، 1390)
در پژوهش ساعی و همکاران (1389)، در رابطه با گردشگری نیز بیان گردیده است که گردشگری پدیدهای است که با زندگی روزمره مردم سروکار دارد و به همین دلیل روز به روز توسعه بیشتری مییابد. تامل در باب این پدیده، با توجه به گسترش فراگیر آن میتواند در تحقیقات جامعهشناختی گردشگری مورد توجه قرار گیرد زیرا وجود ظرفیتها و توانمندیهای مثبت و مناسب برای گسترش این صنعت و جذب گردشگر پیامدهای مفید اجتماعی، فرهنگی و اقتصادی دارد. آنها همچنین بیان کردهاند که صنعت گردشگری درگیر سه عنصر اساسی است. همانطور که در شکل 2-2 نیز نشان داده شده است این سه عنصر عبارتند از: 1. توریست/گردشگر؛ 2. عرضهکنندگان خدمات به گردشگران؛ 3. عوامل تاریخی و فرهنگی مانند آثار باستانی.

 
 
شکل 2-2: سه عنصر اساسی در صنعت گردشگری (ساعی و همکاران، 1389)
پژوهشهای گردشگری در حوزه های رفتاری ادراکی و انگیزشی نیز قابل بحث میباشد. پژوهشهایی گردشگری بسته به هر نوع آن میتواند در سه دسته شکل بگیرد (امیرطهماسب، 2007):
1. قبل از سفر: شامل مطالعه مسائل پیچیده تاثیرگذار بر روی تصمیم سفر و نیت دیدن یک مقصد گردشگری میباشد.

پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید
رشته مدیریت همه موضوعات و گرایش ها : صنعتی ، دولتی ، MBA ، مالی ، بازاریابی (تبلیغات – برند – مصرف کننده -مشتری ،نظام کیفیت فراگیر ، بازرگانی بین الملل ، صادرات و واردات ، اجرایی ، کارآفرینی ، بیمه ، تحول ، فناوری اطلاعات ، مدیریت دانش ،استراتژیک ، سیستم های اطلاعاتی ، مدیریت منابع انسانی و افزایش بهره وری کارکنان سازمان

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

2. طول سفر: رفتار و ادراک گردشگران از کیفیت تسهیلات و مبلغ پولی که هزینه میکنند.
3. بعد از سفر: شامل رضایت و خشنودی گردشگران و قصد بازگشت دوباره و برخورد گردشگران با جامعه میزبان میباشد.
همچنین در پژوهش یاری (1390)، به رفتار گردشگران اشاره شده و بیان شده است که رفتار گردشگران شامل واکنش انسانها در برابر نیازها و خواستههایشان برای تصمیم به سفر، سپس رضایت یا عدم رضایت گردشگران از تسهیلات، خدمات و جاذبههای گردشگری در طول سفر و در نهایت درک آنها از مقصد گردشگری، ماندگاری، تصمیم به بازگشت یا عدم بازگشت دوباره به مقصد گردشگری و بازتاب سفر میباشد. در عین حال الگوهای رفتاری گردشگران در برگیرنده طبقهبندی گردشگران در گروه های مشابه و همگن بر اساس رفتار آنها در سه مرحله تصمیم به سفر، طول سفر و اتمام سفر میباشد که در شکل زیر مشاهده میشود:
شکل 2-3: الگوهای رفتاری گردشگران در سه مرحله (یاری، 1390)
در تفکر اسلامی، نیز برای گردشگری کارکردی خاص مورد توجه قرار گرفته است به گونهای که مسیر در زمین برای رسیدن به درکی بالا جهت ستایش قدرت مطلق و تامل در نظام آفرینش خداوندگار باری تعالی از سفارشهای موکد قرآنی است. دین مبین اسلام هم در قرآن و هم در سنت به کرات به بعد تبادل فرهنگی و تعامل صلحآمیز ناشی از سفر اشاره فرموده است. در یک بررسی اجمالی در قرآن میتوان آیاتی را در این رابطه مشاهده کرد مانند آیه 20 سوره عنکبوت که میفرماید: ای رسول بگو به مردم که در زمین سیر کنید که خدا چگونه خلق را ایجاد کرده که خدا بر هر چیز تواناست (مهدیزاده و همکاران، 1393).
علاوه بر موارد مطرح شده در قسمتهای بالا، میتوان گفت که در زمینه گردشگری، رویکرد و تحلیلهای فروانی وجود دارد. چند دیدگاه غالب عبارتند از:
دیدگاه حمایتی مثبت:
در این دیدگاه، گردشگری به مثابه یک صنعت مولد که یاری دهنده اقتصاد و توسعه کشورهاست، در نظر گرفته میشود (الوانی، 1385، ص 8). در دورانی که برای اغلب کشورها مسایل اقتصادی دارای اهمیت است و گردشگری عاملی در جذب منابع خارجی و افزایش قدرت ارزی به شمار می‌آید، این دیدگاه طرفداران بسیاری دارد. در این نگرش، جنبه‌های اقتصادی گردشگری بسیار با اهمیت تلقی می‌شود. دیدگاه حمایتی به توسعه هر چه بیشتر تاسیسات و امکانات جلب جهانگرد و گردشگر اهمیت میدهد و از این جهت میکوشد مشکلات اقتصادی جامعه را به حداقل برساند. در این دیدگاه دولت نباید در امور اجرایی توسعه جهانگردی دخالت کند، بلکه نقش آن تصویب و اتخاذ سیاست ها و قوانین است که از توسعه گردشگری حمایت می‌کنند. این دیدگاه در دهه 60 میلادی در غرب طرفداران بسیاری داشت.
دیدگاه گسست (منفی)
در مقابل نظریه پردازانی که گردشگری را امری کاملاً مثبت میدانند، عده ای بیشتری بر آثار منفی گردشگری تکیه میکنند. در دیدگاه گردشگری به فرهنگ زدایی، تنزل ارزش ها، کالایی شدن فرهنگ و افزایش میزان ناهنجاری ها  و جرایم میانجامد. طرفداران این دیدگاه عقیده دارند که طرحها و برنامههای گردشگری، همه داشته های فرهنگی جامعه را در خدمت پول و درامد ارزی قرار میدهد و این درآمد به بهای گزافی به دست میآید. از اینروست که در قبال ایدهها و برنامههای توریسم و جهانگردی مقاومت و عکس العمل منفی نشان میدهند.
دیدگاه نظارتی
بر پایه این دیدگاه توسعه گردشگری اگر همراه با نظارت‌های دولت نباشد، با مبانی توسعه پایدار و حفظ منابع طبیعی، تاریخی، فرهنگی و انسانی کشورها مغایرت خواهد داشت.
در برخی از کشورها، توسعه ناپایدار گردشگری به منظور مقاصد اقتصادی زود بازده به تخریب منابع طبیعی، نزول ارزش‌های اضافی شده بود. این مشکلات ایجاب میکرد که دولت ها برای حفظ منافع درازمدت کشورهایشان و پاسداری از منافع آنها برای نسل‌های آتی و جلوگیری از سقوط اخلاقیات در جامعه بر صنعت گردشگری نظارت کنند.
دیدگاه سازگاری
این دیدگاه در دهه 80 مطرح شد. براساس این نظریه، دولت ها می‌کوشیدند تا با اتخاذ سیاستهای مناسب گردشگری برای کشور خود، نوعی سازگاری و تطبیق میان مصالح جمعی و توسعه گردشگری اتخاذ کنند و به جای محدود ساختن گردشگری، توسعه آن را با مصالح و منافع کشور هماهنگ سازند. این دیدگاه بر توسعه پایداری گردشگری تاکید می‌ورزید.
دیدگاه دانش مدار
این دیدگاه از دهد 80 به بعد مطرح شد. رویکردهای علمی بر گردشگری، جایگزین دیدگاه های صرفا سیاسی و اقتصادی شد. در این دیدگاه، تصمیم‌های سیاسی درباره توسعه گردشگری، بر مبنای تحقیقات و پژوهش‌های علمی اتخاذ و خط مشی‌های منطقی، با توجه به ارزیابی علمی نتایج توسعه گردشگری، طراحی شدند. در دیدگاه دانش مدار، تاسیس دانشکده ها و پژوهشکده‌های گردشگری و توسعه تحقیقات گردشگری مورد تاکید بسیار قرار گرفت. براساس همین دیدگاه بود که رشته گردشگری به مثابه یک رشته مستقل علمی در جهان مطرح شد (همان منبع: صص 80-81).
2-4- بازاریابی گردشگری

با در نظر گرفتن جایگاه قابل توجه صنعت گردشگری، که هر روزه شاهد افزایش رقابت است و یکی از مهمترین پدیده های اقتصادی و اجتماعی قرن گذشته شناخته میشود (باستیک و گوجکیک، 2012)؛ این صنعت میبایست از یک نظام بازاریابی قوی و متجانس با محیط بازار برخوردار باشد. هر چقدر سیستم مدیریت بازاریابی آنها قویتر و مناسبتر باشد، به همان اندازه نیز موفقیت بیشتری خواهند داشت. تحقیقات سازمان جهانی گردشگری و مطالعات مختلف نشان میدهد که بازاریابی برای توسعه این صنعت در هر کشور یا هر منطقه ضروری است. هر چند مطالعات نشان میدهد که تنها بازاریابی برای جاذبههای یک منطقه بدون وجود امکانات زیربنایی و خدماتی نمیتواند باعث توسعه پایدار صنعت گردشگری شود ولی با این وجود ضرورت و اهمیت برنامه ریزی بازاریابی گردشگری به اندازهای است که گاهی در حوزه ادبیات گردشگری از آن به عنوان رکن اصلی توسعه این صنعت در مقاصد گردشگری یاد میشود (ابراهیمزاده و یاری، 1390).
مقاصد گردشگری برای مدیریت و بازاریابی اثربخش خود نیازمند تشکیل سازمانهای مدیریت و بازاریابی مقصد میباشند که با توجه به عملکرد و وظایف خاص آنها، میبایست اقدام به یکپارچهسازی اجزاء و ارکان نظام مدیریت و بازاریابی مقصد گردشگری نمایند. از جمله عواملی که میتواند صنعت گردشگری را توسعه و بهبود بخشد، ابزارها و پارامترهای موثر بازاریابی است. در واقع، به واسطه روش های بازاریابی، میتوان گردشگران احتمالی را جذب مقاصد مورد نظر کرد. از اینرو تدوین طراحی و تدوین سیاستهای کلان و استراتژیهای راهبردی برای توسعه گردشگری در قالب فرآیند برنامه ریزی بازاریابی گردشگری بسیار حیاتی است (حیدری، 1387).
تعاریف مختلفی در پژوهشهای گوناگون در رابطه با بازاریابی گردشگری ارائه شده است که در ادامه به برخی از آنها اشاره میشود:
بازاریابی گردشگری به مجموعه عواملی اشاره دارد که به شناسایی و پیش بینی نیازهای گردشگران کمک می‌کنند. این عوامل مشخص می‌سازند که چه امکانات و شرایطی باید مهیا گردند تا نیازهای گردشگران برطرف گردند و با اطلاعاتی که برای آنها فراهم میگردد باعث جذب بیشتر آنها شود (وایپر و همکاران، 2014).
ماداسو (2013)، بازاریابی گردشگری را مجموعه تلاش‌هایی می‌داند که فعالان بخش دولتی و خصوصی در عرصه گردشگری کشورها انجام می‌دهند تا با جلب رضایت هر چه بیشتر گردشگران، باعث رشد و توسعه این صنعت شوند. وی مهمترین عوامل موثر بر موفقیت بازاریابی گردشگری را مرتبط با دولت می‌داند و تأکید می‌کند که قوانین و مقررات دولتی که باعث تسهیل جذب گردشگران می‌شود، در موفقیت این صنعت بیشترین تأثیر را دارد.
بازاریابی گردشگری، فرآیندی تعاملی است میان عرضهکنندگان و مصرفکنندگان (گردشگران) که طی آن کالاها و خدمات گردشگری در محیطی که خاص این صنعت است، مبادله میشود (قدیری معصوم و همکاران، 1392 به نقل از حیدری، 1379).
بازاریابی گردشگری مقولهای جدید است که اشاره به شناسایی و پیشبینی نیازهای گردشگران و فراهم آوردن امکانات برای تامین نیازها و مطلع ساختن آنان و ایجاد انگیزه بازدید در آنها دارد (برون، 2009).
بازاریابی گردشگری یک روند مدیریت فنی شامل پیش‌بینی نیازها و جلب رضایت گردشگران فعلی و آتی است، به طوری که شرکت‌های مسافرتی و عرضه کنندگان را در رقابت با یکدیگر قرار داده است (کاتلر و همکاران، 2005).
بازاریابی گردشگری به فرایندی اطلاق میشود که طی آن برنامه ریزی، تبلیغات، بستر سازی، و ارائه کالا و خدمات در راستای جذب گردشگر در یک منطقه خاص صورت بگیرد (موحد و همکاران، 1391).
از آنجا که مدیریت در بازاریابی به دنبال هماهنگی بین عرضه و تقاضا است؛ اگر شکافی بین منحنیهای عرضه و تقاضا در دوره های مختلف سال وجود داشته باشد، راهبردهایی مانند تشخیص بخشهای جدید بازار، بهبود تبلیغات فروش و برنامههای موضوعی ویژه میتواند خلا ناشی از پایین بودن تقاضا نسبت به ظرفیت مطلوب را پر کند (کلارک، 1995، ص 94). در واقع، به واسطه روش های بازاریابی، میتوان گردشگران بالقوه را جذب مقاصد مورد نظر کرد. بازاریابی گردشگری به علت خدماتی بودن حساسیت ویژهای دارد. ناملموس بودن، ناپایداری، ناهمگونی، تفکیکناپذیری و غیرتملکی بودن که از ویژگیهای مهم این صنعت خدماتی محسوب میشود، لزوم استفاده از یک مدل ترکیبی بازاریابی را برای گردشگری آشکار میسازد (حیدری، 1387).
در این بین، شناسایی دقیق وضع موجود از طریق بازاریابی گردشگری، یکی از جنبههایی که میتواند منشا بسیاری از تحولات برای توسعه پایدار صنعت گردشگری باشد. در بازاریابی گردشگری، بازاریاب باید دو بعد را در نظر داشته باشد در وهله اول رضایت ساکنان محلی از کسب سود از جریان گردشگری و در بعد دوم حاصل شدن رضایت از تجربه گردشگری، از سوی بازدیدکنندگان می باشد. عوامل آمیخته بازاریابی که

]]>

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *