دانلود پایان نامه

های بالستیک و دوربرد خوداز بین ببرد. آمریکایی ها در راستای پاسخ گویی به این اقدام روس ها، مؤسسه آرپا را تأسیس کردند که هدف آن انجام پژوهش و آزمایش برای پیدا کردن روشی بود که بتواند با خطوط تلفنی، رایانه ها را به هم مرتبط کند به طوری که چندین کاربر بتوانند از یک خط ارتباطی مشترک استفاده کنند. در اصل، شبکه ای بسازند که در آن داده ها به صورت خودکار بین مبدأ و مقصد، حتی در صورت از بین رفتن بخشی از مسیرها، جابه جا و منتقل شود. تاریخ تولد اینترنت نیز به طور رسمی اول سپتامبر 1969 اعلام شده است. در دهه 1970 با تعریف پروتکل های جدیدتر از جمله تی. سی. پی که تا به امروز رواج دارد و نیز مشارکت رایانه های میزبان و گسترده شدن آنها در برخی نواحی خارج از مرزهای ایالات متحده، ایده اینترنت، همراه با جزئیات بیشتری مطرح شد. تا اینکه طی سال های پایانی دهه 1970 شبکه های مختلف تصمیم گرفتند به صورت شبکه ای واحد با یکدیگر ارتباط برقرار کرده و طرح آرپانت را به عنوان هسته اصلی انتخاب کنند. این حرکت ادامه یافت و شبکه های مختلف به هم متصل شدند و نهایتاً در سال 1993 نام اینترنت بر این شبکه بزرگ گذاشته شد. این شبکه عظیم تا سال 1983 کمتر از پانصد رایانه میزبان داشت که عمدتاً در آزمایشگاه های نظامی و بخش های رایانه ای آمریکا مستقر بودند. اما چهار سال بعد در سال 1988 اینترنت در صدها دانشگاه و آزمایشگاه پژوهشی، صاحب 28000 رایانه میزبان شد و روز به روز به تعداد آنها افزوده شد.
2- پیشینه فضای مجازی در ایران
نخستین رایانه ای که در ایران به اینترنت متصل شد رایانه «مرکز تحقیقات فیزیک نظری» در سال 1370 هجری شمسی بود. در سال 1371 تعداد کمی از دانشگاه های ایران، از جمله دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه گیلان، توسط این مرکز و از طریق پروتکل UUCP به اینترنت وصل شدند. نهایتاً در سال 1372، ایران به طور عمومی به شبکه اینترنت می پیوندد. در ادامه گسترش اینترنت در ایران، مرکز تحقیقات فیزیک نظری، به عنوان تنها نهاد ثبت نام دامنه قلمرو .ir”” در ایران به رسمیت شناخته می شود. این قلمرو شاخصه تعیین شده ای برای هویت ایران در فضای اینترنت است.
در سال 1373 مؤسسه «ندارایانه» تأسیس شد. این مؤسسه پس از راه اندازی اولین بولتن بورد، ظرف یک سال اولین وب سایت ایرانی را راه اندازی می کند و همچنین روزنامه همشهری را به زبان فارسی در اینترنت منتشر می کند. این اولین روزنامه رسمی ایرانی در اینترنت محسوب می شود. در همین سال به دنبال اتصال به اینترنت از طریق ماهواره کانادایی «کدویژن» مؤسسه ندارایانه فعالیت بازرگانی خود را به عنوان اولین شرکت خدمات اینترنتی آغاز می کند. در سال 1374 مجلس شورای اسلامی تأسیس شرکت «امور ارتباطات دیتا» زیر نظر شرکت مخابرات ایران را تصویب می کند و مسئولیت توسعه خدمات دیتا در سطح کشور را به طور انحصاری در اختیار این شرکت قرار می دهد. در سال 1376 خبرگزاری جمهوری اسلامی ایران وب سایت خود را از طریق شرکت مخابرات انگلستان ایجاد می کند. سپس آن را به آمریکا منتقل می کند تا با وب سرور شرکت GPG منتشر شود. در سال 1377 پروژه «یو نی کد» در ایران با قرارداد شورای عالی انفورماتیک و همکاری بنیاد دانش و هنر واقع در انگلستان و با نظارت و مدیریت فنی دانشگاه صنعتی شریف با عنوان «فارسی وب» آغاز می شود.
در سال 1379 شرکت ایران گیت به عنوان یک مرکز ارائه دهنده خدمات اینترنتی درشهر اصفهان تأسیس می شود تا خدمات اینترنتی را به طور اختصاصی به شهرهای پرجمعیت غیر از تهران ارائه دهد. در پایان همین سال ایران به طور رسمی عضو کنسرسیوم یونیکد می شود.

در سال 1380 برای اولین بار پدیده وبلاگ نویسی در ایران آغاز می شود و در سال 1381 اولین سرویس وبلاگ نویسی ویژه فارسی زبانان در وب سایت پرشین بلاگ در ایران آغاز به کار می کند. هدف تیم ارائه دهنده این سرویس مجانی، ایجاد محیطی کاملاً فارسی از جمله متن نویس سازگار با زبان فارسی، تقویم شمسی، سیستم نظرخواهی فارسی و متمرکز کردن وبلاگ هاست و در عرض هفت ماه نزدیک به 21000 ایرانی برای استفاده از این سرویس ثبت نام می کنند.
3- مفهوم «فضای مجازی»
از لحاظ لغوی در فرهنگ های مختلف «cyber» به معنی مجازی و غیرملموس و مترادف لغت انگلیسی «Virtual» می باشد. سایبرنتیک از واژه یونانی «Kubernets» به معنای سکاندار که منشأ آن واژه انگلیسی «Governer» است اقتباس شده اشت.
نوربت وینر- بنیانگذار علم سایبرنتیک- در کتاب سایبرنتیک و جامعه در تعریف سایبرنتیک ارتباط گیری و کنترل را به طور توأم در شکل گیری آن دخیل دانسته است. فضای مجازی محیطی ساخته شده از اطلاعات نامرئی است. برای درک بهتر این مفهوم باید نخست این مفهوم واحد را شکست و جزء به جزء بررسی کرده و سپس مجدداً آنها را در هم ادغام کنیم. کار را با واژۀ سایبر آغاز می کنیم همانطور که گفته شد این واژه از ریشه یونانی لغت “کنترل” گرفته شده است که دلالت بر سیستم های کنترلی ابر تکنولوژی رایانه های به هم پیوسته و واقعیات مصنوعی با راهبردهای دستیابی و کنترل سیستمی دارد. واژه دیگر «فضا» است. معمولاً مفهوم فضا در مقایسه با مفهوم مکان توصیف و تعریف می شود و بدون شک نخستین وجه تمایزی که در جریان مقایسه مکان و فضا برجسته است سطح انتزاع این دو مفهوم است.
در حقیقت فضا دال بر همه جا و مکان دلالت بر جایی معین است. مکان دارای محتوی است ولی فضا نوعی خلأ است. مکان دارای دو بعد است در حالیکه فضا مفهومی سه بعدی است. مکان مفهومی مرز پذیر و قابل محدود شدن اما فضا مفهومی نامتناهی است. مکان همواره به تثبیت گرایش دارد ولی فضا به سیالیت. فضای مجازی مانند هر فضایی دارای موقعیت جغرافیایی، فیزیکی یا محدوده سرزمینی خاص نیست ولی با این وجود نوعی واقعیت برجسته در جهان معاصر است.
با این اوصاف می توان گفت: فضای مجازی واقعیت مصنوعی سه بعدی و بدون مرز با دستیابی بالا است که توسط رایانه های به هم پیوسته که سیستم های کنترلی ابر تکنولوژی دارند، خلق می شود.
تعاریف متنوعی از فضای سایبردر سطح بین المللی مطرح شده است که به چند نمونه از آن در ذیل اشاره می شود:
1. «فضای سایبر» مجموعه به هم پیوسته ارتباطات درونی انسانی از طریق کامپیوتر و ارتباطات از راه دور، بدون در نظر گرفتن جغرافیای فیزیکی یا عینی است.
2. «فضای سایبر» اثر فضا و اجتماع شکل گرفته توسط کامپیوتر، شبکه های کامپیوتری و کاربران است. به عبارتی یک دنیای مجازی که کاربران اینترنت وقتی online هستند موجودیت پیدا کند.
3. «فضای سایبر» توهم و تصور باطل توافقی است که انسان ها خلق کرده اند.
«فضای سایبر» محیطی است مجازی و غیرملموس موجود در فضای شبکه های بین المللی که در این محیط تمام اطلاعات راجع به روابط افراد، فرهنگ ها، ملت های، کشورها و به طور کلی آن چه که درکره خاکی به صورت فیزیکی و ملموس وجود دارد. (به صورت نوشته، تصویر، صوت، اسناد) در یک فضای مجازی به شکل دیجیتالی وجود داشته و قابل استفاده و دسترس استفاده کنندگان و کاربران می باشد، از طریق کامپیوتر، اجزاء آن و شبکه های بین المللی به هم مرتبط می باشد.
گفتار دوم: اقسام فضای مجازی
حوزه تحت شمول سیستم رایانه ای بسیار گسترده تر از حوزه متصور ماست و همه دستگاه هایی که برنامه ای داشته باشند که داده های دیجیتالی را پردازش کند در بر می گیرد مانند تلفن های همراه امروزی، سیستم های پی جو، تلفن های ثابت حافظه دار و موارد دیگر. در لسان عمومی مردم، چنین تمامیتی به غلط «اینترنت» نامیده می شود. در حالی که اینترنت یک شبکه بین المللی کامپیوتری بزرگ است که نظیر آن، چندین شبکه بزرگ مثل: موزنت، تله نت و… وجود دارد. با این حال، استعمال لفظ اینترنت در مفهوم هرآنچه از طریق کامپیوتر یا دیگر وسایل ارتباطی یا اتصال به شبکه مخابرات یا ماهواره، قابل دسترسی است ،شایع می باشد. در این گفتار به معرفی انواع شبکه های مجازی، از لحاظ وسعت می پردازیم.
1- شبکه های محلی
این نوع شبکه ها به شبکه های «LAN» معروف هستند. شبکه های محلی معمولاً میزبان 2 تا 20 کامپیوتر و در غالب گروه کاری می باشند. سرعت این نوع شبکه بسیار زیاد است (معمولاً MB Persec 100( و می تواند حجم داده های بالا را در مدت بسیار کم انتقال دهد و معمولاً یک یا چند ساختمان را پوشش می دهد و مالکیت آن با یک سازمان مشخص می باشد و قابلیت ارسال صدا، تصویر و داده را دارد. شبکه محلی می تواند مبتنی بر سرور یا نظیر به نظیر یا ترکیبی از آن دو باشد. در شبکه های مبتنی بر سرور، مدیریت شبکه و نیازهای سرور حائز اهمیت است. شبکه های شخصی (PAN) و شبکه های خانگی از شبکه های محلی کوچکترند و شبکه های شهری (MAN) از شبکه های محلی بزرگتر و از شبکه های گسترده کوچکترند.
2- شبکه های گسترده
این نوع شبکه ها به شبکه های WAN معروف هستند. این شبکه ها بزرگتر از شبکه های LAN و اغلب برای امور عمومی از آن در سطح کشورها و قاره ها استفاده می شود. سرعت انتقال داده ها در این نوع شبکه ها نسبت به LAN در ایران بسیار ناچیز است. این سرعت به خاطر استفاده از خطوط Dialup، K56 است. البته می توان با استفاده از خطوط DSL یا ISDN و یا بی سیم سرعت این ارتباط را به
اندازه KB512 و 250و 128 یا بالاتر افزایش داد.
اینترنت شبکه شبکه هاست. شبکه مجازی گسترده جهانی که شبکه های مختلف رایانه ای را در اندازه های متعدد و حتی رایانه های شخصی را با استفاده از سخت افزارها و نرم افزارهای گوناگون و با قراردادهای ارتباطی به یکدیگر متصل می کند.
گفتار سوم: عناصر و ارکان فضای مجازی
فضای مجازی اصولا وذاتا یک مفهوم وپدیده فنی است که از سخت افزارها ونرم افزارهای به هم پیوسته به وجود می آید.در این گفتار برخی از مولفه های آن را به طور مختصر معرفی می کنیم.
1-سخت افزارها
این تجهیزات بسته به نوع کاربریشان،بسیار متنوع وگسترده می باشند. برخی در شبکه های محلی(LAN) کاربرد دارند وبرخی در شبکه های گسترده(WAN) و تعدادی از آنها درهر دو شبکه بکار می روند.
بطور کلی این تجهیزات به دو گروه عمده تقسیم می شوند:
1-1. نافعال
به قطعاتی که به برق متصل نمی شوند و در تولید، هدایت و یا تقویت سیگنال ها نقشی ندارند، و در حقیقت فعالیتی ندارند، در اصطلاح «نافعال» گفته می شود. مثل؛کابل ، داکت و فیبر نوری.
1-2. فعال
در یک شبکه کامپیوتری به قطعاتی که معمولاً به برق متصل شده و در تولید، هدایت و یا تقویت سیگنال ها نقش دارند و در اصطلاح به خودی خود فعالیت دارند ، قطعات «فعال» گفته می شود. مثل سرورها، سوئیچ ها، پل ها، هاب ها، مسیریاب ها، دروازه ها، مودم ها که ممکن است هر کدام از این قطعات بسته به نوع شبکه، طریقه اتصال و کانال های ارتباطی متفاوت باشند که البته به لحاظ فنی بودن موضوع در این کوتاه سخن نمی گنجد. اما از آنجائیکه در بررسی قرادادهای استفاده از فضای مجازی، سرور جایگاه ویژه‌ای دارد مختصراً به آن می پردازیم.
هر شبکه رایانه ای حداقل از دو رایانه تشکیل شده است. اما در شبکه های رایانه ای بزرگ حتی تا ده ها هزار رایانه به یکدیگر متصل می باشند. سرورها یا کامپیوترهای سرویس دهنده ،رایانه هایی با امکانات سخت افزاری نیرومند و ساماندهی شده برای سرویس دهی به کاربران شبکه های رایانه ای می باشند. اما سرور ایستگاه های کاری رایانه هایی عادی هستند و در واقع منطبق به لایه کاربران عادی می باشد.
رایانه ای که به شبکه وصل می شود حتماً یک کارت شبکه دارد که نقش واسط بین داده های ارسالی از طریق سوئیچ ها و کابل های شبکه، به رایانه را ایفا می کند. هر کارت شبکه یک آدرس سخت افزاری منحصر به فرد دارد که در ROM کارت، ثبت شده است در واقع کارت شبکه وظیفه تبدیل سیگنال های الکتریکی روی کابل های شبکه به داده های قابل فهم پردازنده رایانه را بر عهده دارد.
2- نرم افزارها
برای راه اندازی و استفاده از شبکه های مجازی علاوه بر محیط فیزیکی سخت افزاری که ذکر شد،به برنامه های نرم افزاری متعددی نیاز است. بند یک ماده اول کنوانسیون بوداپست ،که تنها کنوانسیون موجود در باب جرایم رایانه ای است نیز سیستم رایانه ای را اینگونه تعریف می کند: «سیستم کامپیوتری عبارت است از دستگاه های متصل به هم که به وسیله یک برنامه، داده های دیجیتالی را به طور خودکار پردازش می کند».
از طریق این برنامه های نرم افزاری است که تمامی اطلاعاتی که در اینترنت و شبکه های بین المللی وجود دارد یا خلق می شود (اعم از واقعی و غیرواقعی) مجازی سازی می شود. در این محیط اشیا و اطلاعات به صورت فیزیکی و ملموس وجود ندارد و در واقع آنچه در صفحه مانیتور مشاهده می شود موضوعات مجازی می باشد که به صورت دیجیتالی وارد شبکه شده است.

دانلود پایان نامه
اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوندبرای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید.
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

مطلب مرتبط :   منابع مقاله با موضوععقلانیت محدود

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

پروتکل ها نیز به این مجازی سازی کمک می کنند. پروتکل در شبکه های کامپیوتری به مجموعه قوانینی اطلاق می گردد که نحوه ارتباطات را قانونمند می نماید. نقش پروتکل در شبکه نقش زبان برای انسان است برای مطالعه یک کتاب نوشته شده به زبان فارسی می بایست خواننده شناخت مناسبی از زبان فارسی داشته باشد. به منظور ارتباط موفقیت آمیز دو دستگاه در شبکه می بایست هر دو دستگاه از یک پروتکل مشابه استفاده نمایند.

از نرم افزارهای مورد نیاز شبکه ها عبارتند از:
1- سیستم های عامل تحت شبکه: linux-os/windows
2- پروتکل استاندارد شبکهUDP-IP ver6 Tcp/IP- و…
3- نرم افزارهای کاربردی شبکه: Proxy, Mail-Server و…
4- نرم افزارهای کاربردی در سطح کاربران: Firefox-Explorer- Internet Outlook و …
مبحث دوم: تعریف قرارداد استفاده از فضای مجازی و اقسام آن
گفتار اول- تعریف قرارداد استفاده از فضای مجازی
قراردادهای استفاده از فضای مجازی بسیار متنوع اند (در گفتار بعد آنها را برمی شماریم) ولی غالباً همگی اشتراکاتی دارند. اولاً؛قرارداد محسوب می شوند. ثانیاً؛ قرارداد الحاقی اند. ثالثاً؛ قرارداد مختلط اند و رابعاً؛ قرارداد الکترونیکی اند. در این گفتار به طور اختصار به هر یک از این اصطلاحات می پردازیم تا به تعریف جامعی ازاین نوع قراردادها دست یابیم.
1- عقد (قرارداد)
عقد در لغت به معنای بستن، گره زدن و محکم کردن عهد و پیمان است. این معنی‏ یعنی پیوند یا گره خوردن اراده‏ها در حقوق مد نظر است. در ترمینولوژی حقوق ذیل واژه عقد آمده است:”تعهد یکطرف برقبول امرى که مورد قبول طرف دیگر باشد. این تعریف فقط شامل عقود عهدى است نه عقود تملیکى مضافأ براینکه این تعریف شامل عقودى که نتیجه آن انتفاء امر موجودى است نمی‌شود وحال اینکه فقهاء درباب صلح از صلحى بحث کرده‌اند که نتیجه آن انتفاء امر موجودى است. علاوه بر این شامل عقودى که طرفین داراى تعهد می‌شوند نیست. مشهور فقهاء ایجاب و قبول لفظى را مصداق عقد می‌دانند و اگر لفظ در بین نباشد مى گویند تراضى حاصل است نه عقد، و آن آثار را که برعقد مرتب مى کنند بر تراضی مترتب نمی‌کنند. این نظر با اینکه مشهور است دلیل قاطع ندارد وطرفداران قول غیر مشهورهم کم نیستند واز نظرآن‌ها لفظ اساسا ضرورت ندارد. قرارداد اصطلاح تازه‌ای است که مترادف با عقد بکار رفته است. ملاک تشخیص عقد این است که بدون توافق دوطرف نتوان اثرى بوجود آورد که مورد قبول قانون یا عرف وعادت ویا عقل واخلاق حسنه بوده باشد روى این اصل ،وصیت تملیکى ایقاع است زیرا به رضاى یکطرف (موصی) دیگرى مالک چیزى می شود.” از نظر حقوقدانان دیگر نیز واژه معامله و قرارداد مترادفند و در حقوق مدنی اغلب به جای عقد نیز به کار می روند. به هر حال عقد ماهیت اعتباری یا آثار حقوقی است که در نتیجۀ توافق ارادۀ دو شخص ایجاد می شود. گرچه قانونگذار در ماده “183 ق.م.” عقد را در معنی مصدری و اثر آن را تعهد تعریف کرده است ولی در پاره ای از مواد قانون مدنی (184 تا 183، 283 و…) عقد را محصول توافق ارادۀ د

مطلب مرتبط :   دانلود پایان نامه حقوق درباره :(مقررات
دسته‌ها: پایان نامه حقوق

دیدگاهتان را بنویسید